و توبهء خواص كه درجهء سيم است از تضييع « 1 » اوقات است ، و تدارك آن به توزيع « 2 » 123 اوقات است . فإنّه يدعوا إلى درك النقيصة ، پس به درستى كه ضايع كردن وقت ، مفضى و داعى به تنزّل در دركات اسفل نقصان است . و يطفئ « 3 » نور المراقبة ، « 4 » فروميراننده است نور مراقبت « 5 » را ؛ از جهت آنكه مراقبت ، محافظت « 6 » وقت است ؛ و تضييع وقت ، منافى و مخالف « 7 » وى است « 8 » . و يكدّر عين الصحبة . « 9 » و خلوص صحبت و حضور مع الله از آن كدورت پذيرد ، و عبارت از « 10 » « صحبت » « 11 » حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است در دعا كه : « اللّهم أنت الصّاحب فى السّفر » 124 . و لا يتمّ « 12 » مقام التوبة إلّا بالانتهاء إلى التوبة ممّا دون الحقّ ، و تمام نمىشود مقام توبه تا به نهايت آن نرسد ؛ كه از مادون حق توبه كند . ثمّ رؤية علّة « 13 » تلك التوبة ، باز بيند « 14 » علت آن توبه را كه از خود دانسته است . ثمّ التوبة من رؤية تلك العلّة « 15 » . باز توبه از ديدن اين علت ؛ و توبه از مادون حق آن است كه خداى را به جهت غرض و طلب عوض نپرستند ، و اين از كسى درست آيد كه محبّت خاصّه بر وى مستولى بود « 16 » و شوق حق بر وى غالب .

--> ( 1 ) . ج : تضيع . ( 2 ) . ج : توضيع . ( 3 ) . ج : يظفئ . ( 4 ) . ج : المراقبته . ( 5 ) . ج : مراقبه . ( 6 ) . ج : محافظت . ( 7 ) . ج : مخالفت . ( 8 ) . ع : - آن . ( 9 ) . ج : الصحبته . ( 10 ) . ج : - از . ( 11 ) . ع : + است كه . ( 12 ) . ج : يتمّ . ( 13 ) . ج : علته . ( 14 ) . ع : به بينند . ( 15 ) . ج : العلته . ( 16 ) . ج : بوده .