وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ و آنان كه رمى كنند بزنا أَزْواجَهُمْ زنان خود را وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَداءُ و نباشد ايشان را گواهان إِلَّا أَنْفُسُهُمْ مگر نفسهاى ايشان فَشَهادَةُ أَحَدِهِمْ پس واجب است گواهى دادن يكى از ايشان أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ چهار گواهى به خدا مضمون آنكه إِنَّهُ به درستى كه او يعنى شوهر لَمِنَ الصَّادِقِينَ از راست‌گويان است در نسبت زنا بدان زن و هر گواهى مؤكد به سوگند بجاى يكى از شهود است وَ الْخامِسَةُ و گواهى پنجم أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ آنكه لعنت خداى برو إِنْ كانَ اگر باشد مِنَ الْكاذِبِينَ از دروغ‌گويان در ان رمى لعان مرد برين گونه است كه چهار نوبت گويد گواهى مىدهم به خداى كه من راست گويم در آنچه رمى كردم مر اين زن را بدان و نوبت پنجم بگويد لعنت خداى بر من اگر دروغ گويم در آنچه رمى كردم مر اين زن را بدان و هر نوبت اشارت بدان زن كند و حكم اين لعان آن است كه حد قذف از مرد ساقط شود و ميان مرد و زن تفريق كنند فرقت طلاق بقول امام ابو حنيفه رح و فرقت فسخ بقول امام شافعى رح و حد زنا بر زن ثابت گردد اگر نكول كند از لعان بقول امام شافعى رح و بمذهب امام ابو حنيفه رح او را حبس كنند وَ يَدْرَؤُا و دفع كند و بازدارد عَنْهَا الْعَذابَ از ان زن حبس را يا حد را أَنْ تَشْهَدَ آنكه گواهى دهد آن زن أَرْبَعُ شَهاداتٍ بِاللَّهِ به چهار گواهى به خداى و مضمون آنكه إِنَّهُ به درستى كه شوهر لَمِنَ الْكاذِبِينَ از دروغ‌گويان است در آنچه رمى كرد مرا به آن وَ الْخامِسَةَ و گواهى پنجم أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْها آنكه خشم خداى بر آن زن باد إِنْ كانَ مِنَ الصَّادِقِينَ اگر باشد مرد از راست‌گويان در رمى لعان زن آن است كه چهار نوبت بگويد گواهى مىدهم به خداى كه اين مرد از دروغ‌گويان است در آنچه مرا بدان رمى كرد و نوبت پنجم بگويد خشم خداى بر من اگر راست‌گوى باشد اين مرد در رمى و هر بار اشارت بمرد كند و در موضح آورده كه حضرت رسالت‌پناه بعد از نماز ديگر عويمر و خوله را طلبيد بدين نوع كه مذكور شد مرد و زن هر دو گواهى دادند و نزديك ذكر لعنت و غضب پيغمبر آمين گفت و قوم در ان اتفاق كردند و جمعى از مفسران بجاى عويمر هلال ابن اميه را ذكر كرده‌اند .