فَإِذا نُفِخَ پس چون دميده شود فِي الصُّورِ در صور يعنى نفخه ثانيه يا ثالثه كه نفخه احياءست و قيامت قائم گردد فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ پس نسبها نباشند ميان ايشان يَوْمَئِذٍ در ان روز يعنى علاقه نسبت منقطع گردد و هيچ ذى رحمى را بر كس خود رحم نباشد يوم يفر المرء من اخيه و امه و ابيه يا نسبى كه امروز بدان مفاخرت مىكنند فردا سبب نفع نشود چه در ان روز نسبت صحيح بايد نه نسبت صريح ان اكرمكم عند اللّه أتقاكم وَ لا يَتَساءَلُونَ و نه پرسند يك ديگر را از نسب يا كسى كسى را نپرسد جهت مشغولى به حال خود و اين قبل از محاسبه باشد و بعد از ان حال يكديگر مىپرسند كما قال اللّه تعالى و اقبل بعضهم على بعض يتساءلون فَمَنْ ثَقُلَتْ پس هرك را گران آيد مَوازِينُهُ ترازوهاى او باعمال صالحه چون مؤمنان فَأُولئِكَ پس آن گروه هُمُ الْمُفْلِحُونَ ايشانند رستگاران از دركات وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ و هر كه سبك باشد ميزانهاى او به جهت آنكه عمل صالح نكرده باشد چون مشركان و منافقان فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا پس آن گروه آنانند كه زيان كرده‌اند أَنْفُسَهُمْ در نفسهاى خود يعنى سرمايه عمر بباد غفلت بردادند و استعدادات حصول كمال را بطلب آرزوهاى نفس و متابعت شهوات ضائع ساختند و ايشان فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ در دوزخ جاويدماندگان‌اند تَلْفَحُ مىسوزد وُجُوهَهُمُ النَّارُ رويهاى ايشان را آتش وَ هُمْ فِيها و ايشان در آتش كالِحُونَ ترش‌رويان‌اند يا از شدت احتراق زشت‌رويانند و ابو سعيد خدرى رض از حضرت رسالت‌پناه ص در تفسير اين آيت روايت مىكند كه بريان سازد روى كافران را آتش دوزخ پس بر جهد يعنى بالا رود لب زبرين او تا به ميان سرش برسد و فروافتد لب زيرين او تا برسد به نافش در موضح آورده كه مسافت ميان شفتين او چهل ذراع بود پس حق تعالى گويد ايشان را أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي آيا نبود آيتهاى من يعنى قرآن در دنيا تُتْلى عَلَيْكُمْ خوانده مىشد بر شما فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ پس بوديد كه بدان تكذيب مىكرديد تا مستحق اين عقوبت شديد قالُوا رَبَّنا گويند اى پروردگار ما غَلَبَتْ عَلَيْنا غالب شد بر ما شِقْوَتُنا بدبختى ما يعنى شقاوتى كه بر ما نوشته بودى در لوح محفوظ و بدان حكم كرده يا غالب شد گناهان ما كه موجب شقاوت است بر ما وَ كُنَّا قَوْماً و بوديم ما گروهى ضالِّينَ گمراهان از طريق حق رَبَّنا أَخْرِجْنا اى آفريدگار ما بيرون آر ما را مِنْها از آتش دوزخ تا تدارك حال و تلافى كار خود كنيم فَإِنْ عُدْنا پس اگر بازگرديم بكفر و تكذيب فَإِنَّا ظالِمُونَ پس به درستى كه ما ستمكاران باشيم بر نفس خود آخر سخنى كه دوزخيان گويند اين باشد .