إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ به درستى كه در قصّه نوح عليه السلام و آنچه با قوم او كرده شد هر آئينه نشانها است مر اهل عبرت را وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ و به درستى كه ما بوديم آزماينده مر آن قوم را و ابتلادهنده ببلائى بزرگ يا امتحان‌كننده همه بندگان را بدين آيات تا حال مصدقان و مكذبان ظاهر گردد ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ پس بيافريديم از پس قوم نوح عليه السلام قَرْناً آخَرِينَ گروهى ديگر يعنى قوم عاد و گويند ثمود فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ پس فرستاديم ما در ميان ايشان پيغمبر از ايشان كه هود بود يا صالح عليهما السلام و گفتيم مر آن قوم را به زبان رسول ايشان أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ آنكه بپرستيد خداى تعالى را ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ نيست شما را هيچ معبودى كه استحقاق پرستش داشته باشد مگر وى أَ فَلا تَتَّقُونَ آيا پرهيز نمىكنيد از عذاب او يعنى بپرهيزيد از عقوبت او و به عبادت غير او اشتغال مكنيد وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا و گفتند گروهى بزرگان از قوم آن رسول آنان كه نگرويدند وَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَةِ و دروغ شمردند ديدن روز قيامت را يعنى به بعث و حشر ايمان نياوردند وَ أَتْرَفْناهُمْ و نعمت داده بوديم ايشان را فِي الْحَياةِ الدُّنْيا در زندگانى دنيا به كثرت اولاد و اموال يعنى گفتند بعضى كافران نازپرورده كه در فراخى عيش و ناز و تنعم گذرانيده بودند بعضى را كه ما هذا نيست اين رسول كه به حق دعوت مىكند إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ مگر آدمى مانند شما در صفات و احوال بشريت يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ مىخورد از آنچه شما مىخوريد از آن وَ يَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ و مىآشامد از آنچه شما مىآشاميد يعنى به غذا محتاجست مانند شما اگر نبى بودى بايستى كه متصف بصفات ملائكه بودى نخوردى و نياشاميدى وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ و اگر فرمان بريد شما در اوامر و نواهى آدمى را كه مانند شما است إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ به درستى كه آنگه شما هرآئينه زيان‌زدگان باشيد كه خود را مأمور و متبوع مثل خود مىسازيد أَ يَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذا مِتُّمْ وَ كُنْتُمْ تُراباً وَ عِظاماً آيا وعده مىدهد شما را اين پيغمبر كه به درستى شما چون بميريد و گشتيد خاك و استخوان بوسيده أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ به درستى كه شما بيرون آورده‌شدگانيد از گورها زندگان .