فَإِنْ طَلَّقَها پس اگر طلاق دهد بعد از طلقه ثانيه زن خود را فَلا تَحِلُّ لَهُ پس آن زن حلال نباشد بر آن مرد مِنْ بَعْدُ بعد از طلاق ثالثه حَتَّى تَنْكِحَ تا وقتى كه به نكاح درآيد زَوْجاً غَيْرَهُ شوهر ديگر را و زوج ثانى از مباشرت او برخورد دختر عبد الرحمن بن عوف قرظى رض كه مطلقه ثلاثه بود و به عقد شوهر ديگر درآمده خواست كه با شوهر پيشين آشتى كند قبل از مباشرت زوج ثانى حضرت رسالت‌پناه منع فرمود و گفت لا حتّى تذوقى من عسيلته و يذوق هو من عسيلتك فَإِنْ طَلَّقَها پس اگر طلاق دهد شوهر ثانى بطوع و رغبت نه به كره بعد از مباشرت فَلا جُناحَ عَلَيْهِما پس هيچ گناهى نيست بر زوج اوّل و اين مطلقه أَنْ يَتَراجَعا آنكه با يكديگر رجوع نمايند بنكاح جديد بعد از مدّت عدّت شوهر ثانى إِنْ ظَنَّا اگر مىدانند يا گمان مىبرند أَنْ يُقِيما آنكه به‌پاى دارند حُدُودَ اللَّهِ احكام خداى را و حق يك ديگر بشناسند وَ تِلْكَ و اين كه گفته شد از تحريم و تحليل حُدُودَ اللَّهِ اندازهاى احكامست كه خداى تعالى يُبَيِّنُها بيان مىكند آن را لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ براى گروهى كه دانند كه از پيش حقست بدان بگروند وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ و چون طلاق دهيد زنان را فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ بس برسند به نزديك مدت يعنى به انقضاى عدت خود فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ پس مراجعت كنيد به ايشان و نگاه داريد ايشان بطريق اصلاح نه بر وجه اضرار أَوْ سَرِّحُوهُنَّ يا رها كنيد ايشان را بِمَعْرُوفٍ به نيكوئى تا عدّت ايشان منقضى گردد و مالك نفس خود شوند ثابت بن يسار رض زن خود را طلاق داده و سه روز مانده بود تا عدت بسر آيد با او رجعت كرد و باز طلاق داد همچنين در نه ماه سه بار طلاق داد و سه بار رجعت نمود حق سبحانه درين آيت از ان نهى كرد و فرمود كه وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ و باز مداريد ايشان را و رجعت مكنيد ضِراراً از روى رنج رسانيدن لِتَعْتَدُوا تا ستم كنيد بر ايشان به درازى مدّت عدّت وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ و هر كه چنين كند و ضررى به مسلمانى رساند فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ پس بيداد كرده است بر نفس خود و او را در معرض غضب الهى آورده و آزار رساننده به زنان نزد صاحب شريعت ملعونست در اخلاق كمينه آورده‌اند كه در امت موسى هر كرا خواستندى كه دعاى بد كنند گفتندى بدكردار و دل‌آزار باد چه كسى كه آزار پيشه بود زود به ورطه هلاكت در افتد مثنوى نكوخواه مردم نباشد بدش * نورزد كسى بد كه نيك افتدش شرانگيز هم در سر شر شود * چو كژدم كه تا خانه كمتر رود وَ لا تَتَّخِذُوا و فرا مگيريد آياتِ اللَّهِ حكمهاى خداى را هُزُواً به فسوس يعنى اعراض مكنيد از ان و تهاون منمائيد در عمل بدان اين آيت در شان جماعتى است كه امر نكاح و طلاق را سست مىگرفتند و مىگفتند كه بازى مىكرديم وَ اذْكُرُوا و ياد كنيد نِعْمَتَ اللَّهِ نعمتهاى خداى را كه فائض مىگرداند عَلَيْكُمْ بر شما خصوصا در باب مناكحات چه در شرائع سابقه هيچ‌كس را زياده از يك زن در ربقه نكاح روا نبودى مگر پيغمبران را و اينجا تا چهار حره در عقد واحد جائز است و آنان را بعد از طلاق مراجعت جائز نبودى و اينجا رواست و مادامىكه زن مطلقه زنده بودى مرد را حلال نبودى تزوج بزن ديگر جزوى و درين شريعت حلال است وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ و ديگر ذكر كنيد آن چيزى را كه بر شما فرستاده است مِنَ الْكِتابِ از قرآن -