ذلِكَ آن وصف كه حق را بكمال قدرت كرده شده بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ بسبب آنست كه خداى تعالى اوست ثابت در نفس خود و واجب بذات خود وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ و به درستى كه آنچه شما مىپرستيد و حفص رح بيا مىخواند يعنى آنچه مىخوانند و مىپرستند كافران بجز خداى اوست باطل و معدوم در حد ذات خود در احقاف آورده كه اوست موجود بذات خود و ديگران اگرچه موجوداند وجود ايشان بدوست پس نفس خود باطل باشند چه باطل آنست كه موجود نبود چون دعاوى باطله و بدين سبب حضرت سيّد عالم ص فرمود كه اصدق بيت قالته العرب قول لبيد مصرع الا كل شىء ما خلا اللّه باطل * و در مثنوى معنوى فرموده ابيات اين دوئى اوصاف ديده احول است * ورنه اوّل آخر آخر اوّل است كل شىء ما خلا اللّه باطل * ان فضل اللّه غيم هاطل ملك ملك اوست او خود مالك است * غير ذاتش كل شىء هالك است وَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ و بسبب آنست كه خداى اوست برتر از همه اشيا و بزرگ‌تر از نسبت شريك و همتا أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً آيا نديدى و ندانستى استفهام تقريرى است يعنى دانسته آن را كه خداى فرستاد از ابر يا از جانب آسمان آبى را فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ پس گشت زمين ايراد ماضى بلفظ مضارع افاده اثبات بقاى اثر مطر مىكند مدتى متمادى يعنى پيوسته است زمين بسبب آن آب مُخْضَرَّةً سبز گشته به گياه بعد از پژمردگى و خشكى إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ به درستى كه خداى تعالى لطف‌كننده است با بندگان به رويانيدن گياه تا ايشان را از ان روزى دهد داناست به حال رزق و مرزوق لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مر او راست آنچه در آسمانهاست و آنچه در زمينها است خالق و مالك همه اوست وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ و به درستى كه خداى هر آئينه اوست بىنياز در ذات خود از همه اشيا ستوده و ستاينده و سزاوار پرستش و ستايش بصفات و افعال خود أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ آيا نديدى و ندانستى آنكه خداى تعالى رام كرد براى شما ما فِي الْأَرْضِ آنچه در زمين است از حيوانات و غير آن يعنى هر چه منتفع شود به آن انسان وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ و مسخر گردانيد مر شما را كشتى كه مىرود در دريا بفرمان او وَ يُمْسِكُ السَّماءَ و نگاه دارد خداى آسمان را أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ از آن كه بيفتد بر زمين مگر بخواست او يعنى هرگاه كه حق تعالى افتادن او خواهد بيفتد إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ بتحقيق كه خداى تعالى بر مردمان مهربان و بخشاينده است كه ابواب منافع بر ايشان گشوده و انواع مضار از ايشان دفع كرد .