وَ يَزِيدُ اللَّهُ و مىافزايد خداى در دنيا الَّذِينَ اهْتَدَوْا آنان را كه راه‌يافته‌اند بكتاب او هُدىً رهنمودنى يعنى گرويده‌اند به‌آنچه از قرآن نازل شده و حق تعالى هدايت ايشان را بتصديق هر چه منزل مىشود زياده مىكند وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ و عملهاى شايسته باقى از صلوات خمسه يا كلمات اربع سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الا اللّه و اللّه اكبر و غير آن مر ايشان را خَيْرٌ بهتر است عِنْدَ رَبِّكَ نزد پروردگار تو ثَواباً از جهت پاداش وَ خَيْرٌ مَرَدًّا و بهترست از جهت بازگشت يعنى اگر كافران را در دنيا جاه و مال است در آخرت و بال و نكال خواهد بود اما مؤمن در دنيا هم هدايت دارد و هم حمايت و در آخرت هم ثواب خواهد داشت و هم حسن المآب بيت به دنيا سرفراز و نامدارند * بعقبى كام‌دار و كامگارند آورده‌اند كه حباب بن الارت را بر عاص بن وائل تيمى دينى بود روزى او را به اداى آن تقاضا كرد او گفت دام تو باز ندهم تا بمحمد كافر نشوى حباب گفت لا و اللّه كافر نشوم بدان حضرت ص نه زنده و نه مرده و نه روزى كه برانگيخته شوم عاص گفت آن روز كه مبعوث شوى بيا و دام خود از من بستان كه اگر آنچه مىگوئى حق است من آنجا افضل از تو خواهم بود و مال و فرزند من بيشتر حق سبحانه آيت فرستاد كه أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ آيا ديدى آن را كه نگرويد بِآياتِنا به آيتهاى ما يعنى قرآن يا دلائل وحدانيت وَ قالَ و گفت يعنى عاص كه به خداى كه فرداى قيامت لَأُوتَيَنَّ هرآئينه داده شوم يعنى به من دهند در ان روز مالًا وَ وَلَداً مال و فرزند را أَطَّلَعَ الْغَيْبَ آيا مطلع شده بر غيب و لوح محفوظ را مطالعه كرده و اين سخن از آنجا مىگويد أَمِ اتَّخَذَ يا فراگرفته است عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً نزديك خداى عهد و پيمانى بر اين صورت كَلَّا نه چنان است كه او مىگويد سَنَكْتُبُ زود باشد كه بنويسيم يعنى نگاهداريم ما يَقُولُ آنچه مىگويد تا بدان او را جزا دهيم يا حفظه را امر كنيم تا بنويسند وَ نَمُدُّ لَهُ و بازگشتيم براى او مِنَ الْعَذابِ مَدًّا از عذاب بازكشيدنى يعنى دراز كنيم و پيوسته گردانيم عذاب او را برين وجه كه عذابى بر بالاى عذابى به دو رسانيم وَ نَرِثُهُ و ميراث گيريم يعنى بازستانيم به مرگ او ما يَقُولُ آنچه مىگويد كه فردا به من خواهند داد يعنى مال و فرزند وَ يَأْتِينا و بيايد بما وقت مرگ يا روز رستخيز فَرْداً تنها نه مال رفيق او و نه فرزندان قرين او وَ اتَّخَذُوا و فرا گرفتند مشركان قريش مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خداى آلِهَةً خدايان باطل چون اصنام و ملائكه لِيَكُونُوا تا باشند اين معبودان لَهُمْ عِزًّا مر ايشان را سبب عزّت و ارجمندى يعنى به شفاعت ايشان متعزز گردند نزديك خداى تعالى -