إِنَّ رَبَّكَ به درستى كه آفريدگار تو يَبْسُطُ الرِّزْقَ گشاده مىگرداند روزى را لِمَنْ يَشاءُ براى هر كه مىخواهد وَ يَقْدِرُ و تنگ مىسازد براى هر كه ارادت او اقتضاى مىكند و اين بسط و قبض از محض حكمتست و كسى زهره اعتراض ندارد إِنَّهُ كانَ به درستى كه او هست بِعِبادِهِ بمصالح بندگان خود خَبِيراً بَصِيراً دانا و بينا وَ لا تَقْتُلُوا و مكشيد أَوْلادَكُمْ فرزندان خود را خَشْيَةَ إِمْلاقٍ از ترس درويشى نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ ما روزى مىدهيم ايشان را وَ إِيَّاكُمْ و شما را هم پس غم روزى ايشان مخوريد مصرع كه هر كس كه او جان دهد نان دهد إِنَّ قَتْلَهُمْ به درستى كه كشتن ايشان كانَ هست خِطْأً كَبِيراً خطاى بزرگ چه مشتملست بر قطع تناسل و انقطاع نوع وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى و نزديك مشويد بزنا و گرد آن مگرديد إِنَّهُ به درستى كه زنا كانَ فاحِشَةً هست عملى زشت وَ ساءَ سَبِيلًا و بدراهيست در تفسير زاهدى آورده كه راه‌گيران و مغانست وَ لا تَقْتُلُوا و مكشيد النَّفْسَ الَّتِي آن نفس را كه حَرَّمَ اللَّهُ حرام كرده است خداى قتل او را و آن اهل ايمانند و ذمى و معاهد كه ايشان را نشايد كشتن إِلَّا بِالْحَقِّ مگر به حكم راستى يعنى قصاص برو لازم شود يا مرتد گردد يا زنا كند به شرط احصان وَ مَنْ قُتِلَ و هر كه كشته شود مَظْلُوماً در حالتى كه ستم رسيده باشد يعنى مستوجب قتل نبود فَقَدْ جَعَلْنا پس به درستى كه ما داديم لِوَلِيِّهِ مر وارث او را كه بعد از قتل متولى امر اوست سُلْطاناً تسلطى و قوتى كه قصاص كند قاتل را يا ديت بستاند فَلا يُسْرِفْ پس بايد كه ولى اسراف نكند فِي الْقَتْلِ در كشتن آنكه قصاص برو لازم شده يعنى بعد از قتل او را مثله نكند يا غير قاتل را نكشد چه در جاهليت چون كسى كشته شدى وارث قاتل او را نكشتى بلكه قصد مهتر قبيله قاتل كردى حق سبحانه از ان نهى فرمود بايد كه ولى غير قاتل را نكشد إِنَّهُ به درستى كه ولى كانَ مَنْصُوراً هست يارى داده در قصاص به معونت امراء و حكام .