يُنْبِتُ لَكُمْ مىرويانيم ما و حفص بيا مىخواند يعنى مىروياند خدا براى شما بِهِ الزَّرْعَ به آب باران كشت را مراد حبوب غاذيه است كه زراعت مىكنند وَ الزَّيْتُونَ و درخت زيتون را وَ النَّخِيلَ و خرما بناها را وَ الْأَعْنابَ و تاكها را وَ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ و بعضى از همه ميوه‌ها كه در دنيا ممكن باشد زيرا كه همه ميوه‌ها موجود نباشد الا در بهشت إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه رويانيدن حبوب و اشجار لَآيَةً هرآئينه دليلى است روشن بر قدرت و حكمت الهى لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ مر گروهى را كه تفكر كنند و تامل كنند در آنكه دانه در زمين افتد و آب درو نفوذ كرده متعفن گردد و اعلاى او منشق گشته ساقى ازو در هوا تصاعد يابد و اسفل او بشگافته بيخى ازو در زمين مترسخ شود و به نشو و نما ساعت به ساعت زياده مىگردد تا وقتى كه ازهار و انوار ميوه‌ها برو پديد آيد هر ميوه را شكلى و لونى و مزهء ديگر باشد و معلوم است كه اختلاف اشكال و الوان و طعوم نيست الا بفعل فاعل مختار تقدس و تعالى نظم روضهء جان‌بخش جهان آفريد * باغچهء كون و مكان آفريد كرد ز هر شاخ و گل و برگ و بار * جلوه او نقش دگر آشكار وَ سَخَّرَ لَكُمُ و رام گردانيد براى انتفاع شما اللَّيْلَ وَ النَّهارَ شب و روز يكى براى آسايش و ديگرى براى آرايش وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و آفتاب و ماهتاب را به جهت انضاج فواكه و ادراك زروع و معرفت حساب سنين و شهور وَ النُّجُومُ و ستارگان براى شناختن راهها يعنى بدين همه شما را نفع مىرساند در حالتى كه هستند مُسَخَّراتٌ بِأَمْرِهِ رام‌شدگان بامر خداى كه پروردگار همه است إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه درين‌ها لَآياتٍ هرآئينه علامتها و دليل‌هاست بر وحدانيت صانع حكيم لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ مر گروهى را كه تعقل كنند در احوال نباتات كه خالى از خفاى نيست در آيت اوّل ذكر تفكّر فرمود و درين دلالات كه به‌غايت ظاهرست ذكر عقل كرد وَ ما ذَرَأَ لَكُمْ و ديگر رام گردانيد آن چيزى را كه آفريده است براى نفع شما فِي الْأَرْضِ در زمين از هر چه بدان محتاجيد يعنى شما را ميسّر ساخت نفع گرفتن بدانها از مطاعم و مشارب و ملابس و مراكب و مناكح مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ در حالتى كه مختلف است هيئات و اشكال و اصناف آن إِنَّ فِي ذلِكَ به درستى كه درين مخلوقات لَآيَةً هرآئينه دلالتى و نشانه هست بر وحدانيت حق لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ مر گروهى را كه ياد كنند .