أَ فَمَنْ هُوَ آيا كسى كه او باشد قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ نگاهبان بر هر نفسى ، يا پاداش‌دهنده بِما كَسَبَتْ به‌آنچه كند آن نفس از نيكى و بدى برابر است با كسى كه چنين نباشد يعنى خدا كه نگاهدارنده و سازنده كار بندگان است برابر نيست با آنكه عاجز و ضعيف و ناتوان است يعنى بتان وَ جَعَلُوا و مىسازند كافران لِلَّهِ مر خداى را شُرَكاءَ انبازان يعنى اصنام را كه مىپرستند قُلْ سَمُّوهُمْ بگو نام نهيد و وصف كنيد اين شركا را باسماء و اوصافى كه لايق ايشان باشد پس بنگريد كه استحقاق شركت و اهليت عبادت دارند يا نى مراد آن است كه حق را حىّ و قادر و خالق و رازق و سميع و بصير و عليم و حكيم مىگويند و اطلاق هيچ يك ازين اسماء بر اصنام نمىتوان كرد أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بلكه خبر مىدهيد خداى را بِما لا يَعْلَمُ به‌آنچه نمىداند فِي الْأَرْضِ در زمين يعنى شريك خود را در الوهيّت ، نفى علم از براى انتفاى معلوم است أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ يا نام مىنهيد بتان را شركاء به ظاهر سخن يعنى به مجرد تسميه بىاعتبار معنى چون تسميه زنگى بكافور بَلْ زُيِّنَ بلكه آراسته كرده شد لِلَّذِينَ كَفَرُوا براى آنان كه نگرويدند مَكْرُهُمْ كيد و كذب ايشان وَ صُدُّوا و بازداشته شده‌اند عَنِ السَّبِيلِ از راه راست و دين درست وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ و هر كه فروگذارد خدا او را و در ضلالت افگند فَما لَهُ مِنْ هادٍ پس نيست او را توفيق‌دهنده كه راه نمايد لَهُمْ مر كافران راست عَذابٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا عذابى در زندگانى دنيا بقتل و اسر و قحط و سائر مصائب وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ و هرآئينه عذاب آن سراى سخت و دشوارتر است بر ايشان وَ ما لَهُمْ و نيست ايشان را مِنَ اللَّهِ از عذاب خداى مِنْ واقٍ نگاهدارنده كه نگاه دارد تا معذب نشوند مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي از آنچه بر تو خوانده‌ايم صفت آن بهشت كه فرداى قيامت وُعِدَ الْمُتَّقُونَ وعده داده شده‌اند پرهيزگاران كه بوى درآيند تَجْرِي مىرود پيوسته مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ زير درختان يا از تحت مساكن بهشتيان جويها أُكُلُها ميوه آن بوستان كه مىخورند دائِمٌ هميشه هميشه باشد و هرگز منقطع نشود بخلاف ميوه‌هاى دنيا وَ ظِلُّها و همچنين سايه او منسوخ نه گردد چنان كه سايه‌هاى دنيا بلكه ممدود باشد امام قشيرى رح فرمود كه اهل ايمان امروز در ظل رعايت‌اند و فردا در ظل حمايت و عارفان به دنيا و عقبى در ظل عنايت كه پيوسته در ظل ظليل‌اند بيت سايه دولت او در دو جهان جاويد است * اى خوش آن بنده كه اين سايه فتد بر سر او تِلْكَ آن بهشت موصوف عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا مآل حال و منتهاى كار آنان است كه پرهيزگارى كرده‌اند وَ عُقْبَى الْكافِرِينَ و عاقبت همه كافران النَّارُ آتش دوزخ است .