كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

535

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا و مىگويند آنان كه كافر شدند لَوْ لا أُنْزِلَ چرا فرستاده نه‌شد عَلَيْهِ بر محمد ( صلى اللّه عليه و سلّم ) آيَةٌ نشانه مِنْ رَبِّهِ از پروردگار او يعنى معجزه كه ما مىطلبيم چون عصاى موسى ع و احياى عيسى ع مىفرمايد كه اى محمد إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ جز اين نيست كه تو بيم‌كننده يعنى فرستاده شده و براى بيم كردن ، بر تو همين بلاغ است و بس ، ترا در اظهار آيات چه اختيار وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ و مر هر گروهى را راه نماينده است يعنى پيغمبرى كه مخصوص باشد به معجزه در صورت آنچه غالب بود بر قوم او چون سحر در زمان موسى عليه السلام و طب در وقت عيسى عليه السلام پس معجزه موسى و عيسى عليهما السلام كه شما مىطلبيد اختصاص به زمان ايشان داشته و چون فصاحت بر شما غالب است قوىترين معجزه من قرآن است فاتوا بسورة من مثله اللَّهُ يَعْلَمُ خداى مىداند ما تَحْمِلُ آنچه برمىدارد كُلُّ أُنْثى هر زنى از فرزندان نر و ماده و سياه و سفيد و خوب و زشت و دراز و كوتاه و جز آن وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ و داند آنچه بكاهد رحمها يعنى حق سبحانه بكاهاند در رحم از كودكى كه تمام خلقت بيرون نيايد وَ ما تَزْدادُ و آنچه زيادت سازد يعنى خداى افزون گرداند در جثّه ولد از اعضاى زائد و گفته‌اند مراد از زيادت و كم عدد ولد است چه رحم مشتمل مىباشد بر يك فرزند تا چهار و نهايت اولاد در رحم چهار است نزد امام اعظم رح و در نوادر از امام شافعى رح نقل مىكند كه در يمن زنى پنج بطن بزاد و در هر بطن پنج فرزند و اللّه قادر على ما يشاء و يا مراد مدّت حمل است و اقلّ آن باتفاق شش ماه است و اكثر نزد امام اعظم رح دو سال است و نزد امام شافعى رح چهار سال است و پيش امام مالك رح پنج سال است وَ كُلُّ شَيْءٍ و هر چيزى عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ نزديك او به اندازه هست كه از ان كم و زياده نشود عالِمُ الْغَيْبِ اوست داننده پوشيده از حس وَ الشَّهادَةِ و آشكارا يعنى حاضر بر حواس الْكَبِيرُ بزرگ الْمُتَعالِ برتر از همه سَواءٌ مِنْكُمْ يكسان است از شما در پيش علم او مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ هر كه بپوشد سخنى را در نفس خود وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ و هر كه آشكارا كند آن را بر ديگرى وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ و هر كه طلب خفا مىكند و مىپوشد عمل خود را بِاللَّيْلِ به شب وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ و هر كه ظاهر و آشكارا مىكند عمل خود را بروز يعنى مطلقا هيچ چيز از قول و فعل سرا و علانية برو پوشيده نيست .