كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

49

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

خالِدِينَ فِيها و اين ملاعين جاويدانند در لعنت يا در آتش دوزخ لا يُخَفَّفُ سبك كرده نشود عَنْهُمُ الْعَذابُ از ايشان عذاب وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ و نباشند ايشان كه مهلت داده شوند يا منظور نظر رحمت الهى گردند وَ إِلهُكُمْ و خداى شما إِلهٌ واحِدٌ معبودى است يكتا لا إِلهَ نيست هيچ معبودى كه مستحق عبادت باشد إِلَّا هُوَ مگر او كه احد است در ذات و واحد است در كمال صفات الرَّحْمنُ بخشنده است در تربيت اشباح الرَّحِيمُ مهربان است بر تقويت ارواح إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ به درستى كه در آفريدن آسمانها كه خيمه است بىستون برافراشته و بىعلاقه در هوا معلق بداشته وَ الْأَرْضِ و در آفرينش زمين كه بساطى است مبسوط و مهادى است مضبوط وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ و از پى درآمدن شب و روز مر يكديگر را بر سبيل تعاقب يا اختلاف ايشان در طول و قصر و سواد و بياض وَ الْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي و ديگر در كشتيهاى گران‌بار كه مىرود فِي الْبَحْرِ در دريا بِما يَنْفَعُ النَّاسَ به‌آنچه نفع رساند به مردمان از تجارات و مكاسب وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ و در آنچه فروفرستاده خداى مِنَ السَّماءِ از آسمان يا از ابر مِنْ ماءٍ از آب باران فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ پس زنده ساخت و تازه گردانيد به آن آب زمين را بَعْدَ مَوْتِها از پس مردگى او وَ بَثَّ فِيها و پراگنده كرد در زمين مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ از هر جنبنده چون بهايم و سباع و وحوش و غير آن وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ و گردانيدن بادها از هر جهتى وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ و در ابر فروداشته و رام شده مر امر خداى را بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ ميان آسمان و زمين تا بهر طرف كه حكم شود برود لَآياتٍ هرآئينه علامتهاست يعنى درين همه كه گفتيم نشانهاست از صنايع حكمت و بدايع فكرت لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ مر گروهى را كه خرد دارند و نظر تامل در موجودات گمارند كفار قريش مىگفتند كه ما سيصد و شصت بت داريم و مىپرستيم و اين همه معبودان كار يك شهر ما راست نمىتوانند كرد محمد مىگويد من يك خدا دارم و كار همه عالم مىسازد اگر بدين سخن حجتى بيارد و علامتى بما نمايد ما به راستى او اقرار كنيم اين آيت مذكور نازل شده مشتمل بر هشت نشانه از آيات قدرت الهى و در خبر آمده كه واى بر كسى كه اين آيت بخواند و درو تفكر نه‌كند -