يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه گرويدگان اسْتَعِينُوا يارى خواهيد بقيام بر حقوق الهى بِالصَّبْرِ به شكيبائى كه كليد در نجات است وَ الصَّلاةِ و به نماز كه مجمع العبادات است إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خداى مَعَ الصَّابِرِينَ با صابران است بحفظ و حمايت و نصرت و رعايت وَ لا تَقُولُوا و مگوئيد لِمَنْ يُقْتَلُ مر آن كس را كه كشته شود فِي سَبِيلِ اللَّهِ در راه خداى يعنى در جهاد أَمْواتٌ كه ايشان مردگانند صحابه رض بعد از حرب بدر ذكر شهدا مىكردند و بعضى بر سبيل تحسر مىگفتند كه بيچاره فلان كه در روز بدر جان شيرين بداد و از نعمت حيات و لذّت نعيم دنيا محروم شد حق سبحانه فرمود كه ايشان را مرده مخوانيد بَلْ أَحْياءٌ بلكه ايشان زندگانند در حضرت ما وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ و ليكن شما نمىدانيد كيفيّت آن حيات را زيرا كه ادراك آن بعقل متصور نيست وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ و هرآئينه مىآزمائيم شما را يعنى با شما معامله آزمايندگان مىكنيم و اگرچه بر علم ما هيچ پوشيده نيست و آن آزمايش بچه چيز است بِشَيْءٍ به چيزى اندك مِنَ الْخَوْفِ از بيم دشمن در غزا وَ الْجُوعِ و گرسنگى و قحط و تنگى وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ و نقصان بعضى مالها كه به تاراج حادثات رود وَ الْأَنْفُسِ و نقصان در نفسها به بيمارى و ضعف و شيب وَ الثَّمَراتِ و نقصان ميوه‌ها بآفات سماوى و ارضى يا مرگ فرزندان كه ثمرهء باغ دلند وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ و بشارت ده صبركنندگان را بهر كرامت كه ممكن است الَّذِينَ آنان كه إِذا أَصابَتْهُمْ چون برسد ايشان را مُصِيبَةٌ دشوارى و زحمتى و گفته‌اند هر حادثه مكروه كه بر بنده رسد مصيبت است و آن صابران در وقت وقوع مصيبت قالُوا گويند إِنَّا لِلَّهِ ما از ان خداونديم اقرار است بانقياد حكم قضا و اتصاف به تسليم و رضا وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ و ما بسوى حق بازگردندگانيم اعتراف است به بعث و نشور أُولئِكَ آن گروه كه در مصائب رجوع به كلمه استرجاع نمايند عَلَيْهِمْ بر ايشان است صَلَواتٌ رحمتها مِنْ رَبِّهِمْ از پروردگار ايشان وَ رَحْمَةٌ و نعمت و گفته‌اند مراد از رحمت بهشت چه بهشت را رحمت گفته است آنجا كه و اما الذين ابيضت وجوههم ففى رحمة اللّه وَ أُولئِكَ و آن كسان هُمُ ايشانند نه غير ايشان الْمُهْتَدُونَ راه‌يافتگان برضا و تسليم يا به كلمهء استرجاع كه موجب ثواب عظيم‌تر است سعيد بن جبير رح فرموده كه كلمه استرجاع را از جميع امم مرحومه بدين امت عطا فرموده‌اند و بس و گرنه بايستى كه يعقوب ع بوقت فقدان يوسف ع بجاى يا اسفار إِنَّا لِلَّهِ گفتى و فاروق رض چون اين آيت خواندى گفتى نعم العدلان يعنى صلاة و رحمت نيك دو هم سنگند و نعم العلاوة يعنى اهتدا خوش سربارى است