كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
463
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
فَما آمَنَ لِمُوسى پس ايمان نياوردند بموسى ع در مبدأ امر إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ مگر فرزندانى از قوم موسى ع و آنچنان بود كه چون موسى ع از مدين بمصر آمده بنى اسرائيل را به حق دعوت فرمود پيران و بزرگان اجابت نهنمودند و بعضى از جوانان ايشان بوى گرويدند عَلى خَوْفٍ با وجود ترس مِنْ فِرْعَوْنَ از فرعون وَ مَلَائِهِمْ و ترس از گروه خود يعنى از پدران و رؤساء قوم مراد آنست كه جمعى از بنى اسرائيل ايمان آوردند بموسى ع با آنكه مىترسيدند هم از فرعون و هم از كسان خود أَنْ يَفْتِنَهُمْ آنكه عذاب كند فرعون مر ايشان را يا رجوع كنند آباء ايشان بفرعون تا بازگرداند ايشان را بكفر وَ إِنَّ فِرْعَوْنَ لَعالٍ و به درستى كه فرعون متكبر بود و طاغى فِي الْأَرْضِ در زمين مصر و غالب بر اهل آن وَ إِنَّهُ و به درستى كه بود او لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ هر آئينه از حد بيرون روندگان در كبر و سركشى تا حدى كه دعوى ربوبيت كرد و بنى اسرائيل را به بندگى گرفت وَ قالَ مُوسى و گفت موسى مر آن مؤمنان را وقتى كه آثار خوف از ايشان مشاهده نمود يا قَوْمِ اى گروه من إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ اگر هستيد شما كه گرويدهايد بِاللَّهِ به خداى و دانستهايد كه ايصال منافع و دفع مضار بقبضه اقتدار اوست فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا پس برو توكل كنيد و كار خود به او گذاريد إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ اگر هستيد شما گردننهادگان مر احكام قضاى او را در انوار آورده كه اين از قبيل تعلق حكم بشرطين نيست چه معلق بايمان وجوب توكل است و مشروط باسلام حصول آن محققان گفتهاند حقيقت توكّل اسقاط خوف و رجاء است از ما سوى اللّه بلكه استغراق در بحر شهود مسبب الاسباب و انقطاع از ملاحظه اسباب و گفتهاند توكل تعلق دل است به محبت قادر مطلق و نسيان غير او يعنى خود را و غير خود را قوت و تاثيرى اثبات نكند بلكه منقاد باشد تحت الحكم الازلى به مثابه ميت در پيش غاسل مثنوى هر كه در بحر توكّل غرق گشت * همتش از ما سوى اللّه درگذشت اين توكّل گرچه دارد رنجها * فهو حسبه بخشد از وى گنجها و چون موسى ع ايشان را بتوكّل فرمود فَقالُوا پس گفتند عَلَى اللَّهِ بر خداى ، نه بر غير او تَوَكَّلْنا توكّل كرديم و بلطف او واثق شديم و چون دعاى متوكل به اجابت مقرون است به زبان نياز آغاز دعا كرده گفتند رَبَّنا اى پروردگار ما لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً مگردان ما را محل عذاب لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ براى گروه ستمكاران يعنى ايشان را بر ما مسلّط مساز تا بدست ايشان معذب نشويم وَ نَجِّنا و خلاصى ده ما را بِرَحْمَتِكَ به مهربانى و بخشايش خود مِنَ الْقَوْمِ الْكافِرِينَ از گروه ناگرويدگان يعنى از كيد و قصد ايشان يا از ملاقات با ايشان آوردهاند كه بعد از ايمان اين قوم بموسى عليه السّلام و اشتغال ايشان به عبادت حق سبحانه و تعالى فرعون بفرمود تا مساجد و معابدى كه بر سر محلات و در ميان اسواق ساخته بودند خراب كرده ايشان را از اداى نماز منع نمودند حق سبحانه موسى ع را فرمود تا درون خانهاى ايشان معابد مقرر كنند تا كافران بر عبادت ايشان مطلع نگردند چنانچه مىگويد .