كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

420

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

أَ لَمْ يَأْتِهِمْ آيا نيامد بديشان يعنى منافقان كه به لذت دنيا مغرور و از تحصيل لذات باقيه مهجوراند نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ خبر عذاب و نكال آنان كه پيش از ايشان بودند قَوْمِ نُوحٍ گروه نوح ع كه بطوفان غرق شدند وَ عادٍ و گروه عاد كه بباد صرصر هلاك گشتند وَ ثَمُودَ و قوم ثمود كه بر جفر و صيحه بمردند وَ قَوْمِ إِبْراهِيمَ و گروه ابراهيم عليه السلام كه بانواع عذاب مبتلا شده‌اند و نمرود به نيش پشّه زهر هلاكت چشيد وَ أَصْحابِ مَدْيَنَ و اهل مدين كه قوم شعيب عليه السلام بودند به عذاب يوم الظله هلاك گشتند وَ الْمُؤْتَفِكاتِ و اهل ديهها زير و زبر شده يعنى قوم لوط عليه السلام كو بچه نوع هلاك شدند أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ آمدند به همه ايشان پيغامبران ايشان بِالْبَيِّناتِ با حجّتهاى روشن و نشانهاى درست فَما كانَ اللَّهُ پس نبود خدا لِيَظْلِمَهُمْ كه ستم كند بر ايشان يعنى بىجرم ايشان را عذاب فرستد وَ لكِنْ كانُوا و ليكن بودند ايشان أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ كه بر نفسهاى خود ستم كردند به كفر و تكذيب تا مستحق عقوبت گشتند وَ الْمُؤْمِنُونَ و مردان مؤمن وَ الْمُؤْمِناتُ و زنان مؤمنه بَعْضُهُمْ برخى از ايشان أَوْلِياءُ بَعْضٍ دوستان برخى ديگراند در تعاون و تناصر يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ مىفرمايند به نيكوئى كه ايمان و فرمان‌برداريست وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ و بازميدارند از بدى كه كفر و گنهكاريست وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ و به پا مىدارند نماز را با شرائط آن وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ و مىدهند زكات را بآداب متعلقه بدان وَ يُطِيعُونَ اللَّهَ و فرمان مىبرند خدا را وَ رَسُولَهُ و پيغمبر او را در همه امور أُولئِكَ آن گروه سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ زود باشد كه رحمت كند خدا بر ايشان إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ به درستى كه خدا غالب است هر چه خواهد كند حَكِيمٌ داناست به وضع هر شىء در موضع آن .