وَ وَصَّى بِها و وصيت كرد به ملت خود يا به كلمه اسلمت إِبْراهِيمُ بَنِيهِ ابراهيم مر پسران خود را وَ يَعْقُوبُ و وصيّت كرد يعقوب نيز اولاد خود را به موافقت جد خود و مضمون وصيت آن هر دو اين بود كه يا بَنِيَّ اى پسران من إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى به درستى كه خداى برگزيده لَكُمُ الدِّينَ براى شما دين مرضى مشروع مأمور به كه اسلام است فَلا تَمُوتُنَّ پس مميريد إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ مگر كه شما مسلمان باشيد يعنى بر اسلام مداومت كنيد چون مرگ برسد شما را بر اسلام دريابد پس نهى از ترك اسلام هست نه از مرگ أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ آيا شما حاضر بوديد إِذْ حَضَرَ آن هنگام كه آمد يَعْقُوبَ الْمَوْتُ به يعقوب مرگ او يعنى اسباب و علامات آن و ياد كنيد إِذْ قالَ آن وقت كه گفت يعقوب لِبَنِيهِ مر پسران خود را ما تَعْبُدُونَ چه چيز خواهيد پرستيد مِنْ بَعْدِي از پس وفات من قالُوا گفتند نَعْبُدُ إِلهَكَ خواهيم پرستيد خداى ترا وَ إِلهَ آبائِكَ و خداى پدران ترا إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ ابراهيم را كه جد او بود پدر گفتند جهت آنكه جد حكم پدر دارد و اسماعيل را كه عم او بود هم پدر خواندند زيرا كه عرب عم را اب گويند و حرمت او برابر پدر بجا آرند و اين نظر بر اتحاد اصل است و اسحاق را كه پدر او بود إِلهاً واحِداً عبادت مىكنيم خداى را كه يگانه و يكتا است وَ نَحْنُ لَهُ و حال آنكه ما مر آن خداى را مُسْلِمُونَ منقاديم به طاعت تِلْكَ اين جماعت يعنى ابراهيم و يعقوب و اولاد ايشان أُمَّةٌ گروهى بودند قَدْ خَلَتْ كه درگذشتند لَها ما كَسَبَتْ مر ايشان راست آنچه كسب كردند وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ و مر شما را باشد آنچه كسب كرديد ايشان و شما را بر عملها پاداش خواهد داد وَ لا تُسْئَلُونَ و شما پرسيده نشويد عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ از آنچه بودند ايشان كه عمل مىكردند - اعتقاد يهود آن بود كه ابناى را به طاعت آبا ثواب دهند و بر كفر ابنا ايشان را معاقب سازند درين آيت فرمود كه نه شما را به اعمال ايشان مثاب خواهند ساخت و نه ايشان را بافعال شما مؤاخذه خواهند كرد وَ قالُوا و گفتند جهودان مر اهل اسلام را كه كُونُوا هُوداً بباشيد از جمع يهود أَوْ نَصارى و گفتند ترسايان كه ترسا شويد تَهْتَدُوا تا راه يابيد قُلْ بگو اى محمد ص بَلْ نه جهودى كنم و نه ترسائى بلكه متابعت مىكنم و لازم مىگيريم مِلَّةَ إِبْراهِيمَ كيس ابراهيم را حَنِيفاً در حالتى كه آن ملّت مايل است از همه كجىها به راه راست يا ابراهيم مايل بود از همه دينها بدين اسلام وَ ما كانَ و نه‌بود ابراهيم ع مِنَ الْمُشْرِكِينَ از شرك‌آرندگان .