وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ و پيوند افگند به دوستى ميان دلهاى ايشان يعنى اوس و خزرج كه از صد و بيست سال ميان ايشان تعصب و ستيزه بود و همواره بقتل و غارت اشتغال مىنموده‌اند حق تعالى به بركت تو دلهاى ايشان را با يكديگر الفت داد لَوْ أَنْفَقْتَ و اگر خرج مىكردى به جهت اصلاح احوال ايشان ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً همه آنچه در زمينست از مال و متاع ما أَلَّفْتَ تاليف نمىدادى و قادر نبودى بر الفت بَيْنَ قُلُوبِهِمْ ميان دلهاى ايشان از غايت عداوت و نهايت كينه و ستيزه كه با هم داشتند وَ لكِنَّ اللَّهَ و ليكن خدا به حكمت بالغه خود أَلَّفَ بَيْنَهُمْ ايقاع الفت كرد ميان ايشان إِنَّهُ عَزِيزٌ به درستى كه او قادر و غالب است هر چه خواهد بكند حَكِيمٌ داناست به حكمت آنچه مىكند يا أَيُّهَا النَّبِيُّ اى پيغمبر ص حَسْبُكَ اللَّهُ بسنده است ترا خداى تعالى وَ مَنِ اتَّبَعَكَ و آنان كه پيروى تو كرده‌اند مِنَ الْمُؤْمِنِينَ از گرويدگان اين آيت در غزوه بدر قبل از قتال نازل شده براى تقويت حضرت رسالت‌پناه ص و تسليه خاطر اصحابه رض و گفته‌اند سى و سه مرد و شش زن به پيغمبر ايمان آورده بودند چون امير المؤمنين عمر رض شرف اسلام دريافت و عدد اربعين تمام شد اين آيت نازل گشت و ابن عباس رض فرموده كه سبب نزول آيت اسلام فاروق است و برين تقدير آيت مكى باشد يا أَيُّهَا النَّبِيُّ اى نبى رفيع قدر يا خبركننده حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ تحريض كن مؤمنان را يعنى برانگيز و گرم ساز ايشان را عَلَى الْقِتالِ بر كارزار كردن با كفار إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ اگر باشد از شما عِشْرُونَ بست تن صابِرُونَ صبركنندگان در معركه قتال يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ غالب شوند بر دويست تن از مشركان شرط بمعنى امر است يعنى بايد كه يكى از شما در مقابله ده تن از مشركان شكيبائى ورزند و فرار نكند وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ و اگر باشد از شما مِائَةٌ صد تن يَغْلِبُوا أَلْفاً غالب شوند به تأييد الهى بر هزار تن مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا از آنان كه كافر شدند و اين غالبيت شما بر ايشان بِأَنَّهُمْ بسبب آنست كه ايشان قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ گروهىاند كه نمىدانند و خدا و روز قيامت را نمىشناسند لا جرم از نجات و درجات غافل ماند در زمان مقاتله قوت ثبات و شكيبائى مؤمنان ندارند بعد از نزول اين آيت مؤمنان از مقاتله يكى با ده تن انديشناك شدند و بديشان گران آمد حق سبحانه و تعالى اين آيت را منسوخ گردانيده فرمود .