مِنْهُ از نزديك خود بَلاءً حَسَناً عطائى نيكو كه آن نصرتست و غنيمت در حقائق سلمى از امام جعفر صادق رض نقل مىكند كه بلاى حسن آنست كه ايشان را از نفوس ايشان فانى گرداند و بعد از فناى به هويت خودشان باقى سازد امام قشيرى رح گويد بلاى حسن آنست كه مبتلا مشاهده كند مبلى را در عين بلا قطعه چو دانستى كه اين درد تو از كيست * ز رنج خويشتن مىباش خرم گر او زهرت دهد بهتر ز شكر * ور او زحمت زند خوش‌تر ز مرهم إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ به درستى كه خدا شنواست استغاثه و دعاى شما شنود عَلِيمٌ داناست به نيات شما لا جرم دعا را اجابت فرمود ذلِكُمْ اينست كار كه ديديد وَ أَنَّ اللَّهَ و آن نيز هست كه خداى مُوهِنُ سست‌كننده و باطل سازنده است كَيْدِ الْكافِرِينَ مكر و حيله كافران را آورده‌اند كه كافران در وقت خروج از مكه باستار حرم متعلق شده گفتند خدايا روى بقوم محمد ص داريم نصرت ده ازين دو لشكر آن را كه راه‌يافته‌ترست و دين او فاضل‌تر و به تو دوست‌تر و در روز جنگ نيز ابو جهل همين دعا كرد اللهم انصر احب الفئتين اليك پس حق سبحانه تعالى خطاب مىكند باهل مكه بر سبيل تهكم و مىفرمايد إِنْ تَسْتَفْتِحُوا اگر طلب فتح و نصرت كرديد فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ پس آمد بشما فتح يعنى فتح آن دين كه به من دوست‌تر هست وَ إِنْ تَنْتَهُوا و اگر بازايستيد اى كافران باقى مانده در جنگ بدر از كفر و معادات رسول ص فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ پس آن بهترست مر شما را از قتل اين جهان و عقوبت آن عالم وَ إِنْ تَعُودُوا و اگر بازگرديد به محاربه مسلمانان نَعُدْ بازگرديم ما به نصرت ايشان وَ لَنْ تُغْنِيَ و دفع نكند عَنْكُمْ از شما فِئَتُكُمْ جماعت شما شَيْئاً چيزى را از بلا وَ لَوْ كَثُرَتْ و اگرچه بسيار باشد اين جماعت وَ أَنَّ اللَّهَ و به درستى كه خدا مَعَ الْمُؤْمِنِينَ با مؤمنانست به نصرت و معونت يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد أَطِيعُوا اللَّهَ فرمان بريد خدا را وَ رَسُولَهُ و فرستاده او را وَ لا تَوَلَّوْا و برمگرديد و اعراض مكنيد عَنْهُ از امر طاعت يا از جهاد يا از فرمان خداى يا روى مگردانيد از رسول ص چه مراد از آيه امرست به طاعت پيغمبر و نهى از مخالفت او و ذكر طاعت حق تنبيه‌ست بر آنكه شما مىشنويد طاعت حق تعالى در طاعت رسول ص اوست پس از امر رسول او سر متابيد وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ و حال آنكه شما مىشنويد كه من مىگويم او پيغمبر منست يا مىشنويد مواعظ قرآن را وَ لا تَكُونُوا و مباشيد كَالَّذِينَ قالُوا سَمِعْنا مانند آنان كه گفتند شنوديم مثل اهل كتاب يا منافقان وَ هُمْ لا يَسْمَعُونَ و حال آنكه ايشان نمىشنوند شنيدنى كه بدان نفع گيرند پس گويا كه نمىشنوند بيت مگو كه مىشنوم هر چه گفته سعدى * چه شد كه مىشنوى چون سخن نمىشنوى إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ به درستى كه بدترين جنبندگان بر روى زمين عِنْدَ اللَّهِ نزديك خداى يعنى در حكم او الصُّمُّ كرانند از شنودن حق الْبُكْمُ گنگانند از گفتن حق الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ آنان كه در نمىيابند حق را و بدترين از بهائم به جهت آنند كه از خرد كه سبب تفضيل انسان بر سائر حيوانات است روى برتافته‌اند و بجانب متابعت طبع و نفس شتافته در تبيان آورده كه مراد ازين قوم نفرىاند از بنى عبد الدار كه از ايشان جز دو كس ايمان نياوردند مصعب بن عمير و ابن حرمله رض