كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

325

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

قُلْ بگو اى محمد ص إِنَّما جزين نيست حَرَّمَ كه حرام كرد رَبِّيَ آفريدگار من الْفَواحِشَ گناهان كبيره را كه موجب عقوبت عظيم است ما ظَهَرَ مِنْها آنچه پيداست از ان چون كفر وَ ما بَطَنَ و آنچه نهان است چون نفاق وَ الْإِثْمَ و حرام كرد گناهى را كه بر آن حد مقرر نيست چون صغاير وَ الْبَغْيَ و حرام ساخت ستمكارى يا كبر را بِغَيْرِ الْحَقِّ به ناحق و اين تاكيدست چه ظلم و كبر به حق نخواهد بود وَ أَنْ تُشْرِكُوا و ديگر حرام كرد آن را كه شرك آريد بِاللَّهِ به خدا و شريك گيريد در عبادت او ما لَمْ يُنَزِّلْ آن چيزى را كه خدا نفرستاده است بِهِ به پرستش او سُلْطاناً حجتى و برهانى وَ أَنْ تَقُولُوا و آن را نيز حرام كرده است كه بگوئيد به دروغ و افترا كنيد عَلَى اللَّهِ بر خداى ما لا تَعْلَمُونَ آنچه نمىدانيد از تحريم حرث و انعام و برهنه شدن در طواف بيت الحرام وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ و مر هر گروهى راست أَجَلٌ مدتى كه خداى تعالى تقدير كرده است مر حيات ايشان را و گفته‌اند هر امتى را غير از مؤمنان وقتى است كه در ان عذاب استيصال بر ايشان فرود آيد فَإِذا جاءَ پس چون بيايد أَجَلُهُمْ وقت عذاب و هلاك ايشان يا چون آن مدتى مقرر بسر آيد لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً واپس نيايند از ان اجل ساعتى و ساعت در عرف اقصر اوقات را گويند و مراد از ساعت منجمان است وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ و پيشى نگيرند بر آن اجل بيت اجل چون فرود آيد از پيش و پس * پس نمودند پيش نگذاردت يك نفس يا بَنِي آدَمَ خطاب با مشركان عربست إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ چون بيايند بشما رُسُلٌ مِنْكُمْ پيغمبران از شما به زبان شما و اصح آنست كه خطاب عام دارند يعنى اى فرزندان آدم چون بيايند فرستادگان بشما از انواع شما يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ بخوانند بر شما آياتِي آيتهاى كتاب مرا يا خبر دهند شما را به احكام شريعت فَمَنِ اتَّقى پس هر كه بپرهيزد از شرك و تكذيب وَ أَصْلَحَ و باصلاح آرد عمل خود را فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ پس هيچ ترسى نيست بر ايشان يعنى از هر چه مىترسند از ان ايمن شوند وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ و نه ايشان اندوهناك گردند بلكه بهر چه اميد مىدارند به همان برسند وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا و آنان كه دروغ شمردند بِآياتِنا آيتهاى ما را يعنى تكذيب رسل كردند بردّ آيات ما وَ اسْتَكْبَرُوا و كبر آوردند و تعظيم نمودند يعنى سركشى كردند عَنْها از ايمان به دلايل وحدت ما أُولئِكَ آن گروه أَصْحابُ النَّارِ ملازمان آتش‌اند هُمْ فِيها خالِدُونَ ايشان در ان آتش باقىاند به بقاى ابدى .