يا بَنِي آدَمَ خطاب عام است مر همه فرزندان آدم ع را مىگويد قَدْ أَنْزَلْنا به درستى كه ما فرستاديم عَلَيْكُمْ بر شما لِباساً پوششى يعنى بيافريديم براى شما لباسها بتدبيرات سماوى و اسباب نازله از آسمان و ازين قبيل است و انزل لكم من الانعام پس بيان فائده لباس مىكند و مىفرمايد يُوارِي مىپوشد آن لباس سَوْآتِكُمْ عورات شما را وَ رِيشاً و ديگر فرستاديم لباسى كه بدان آرايش كنيد خود را گفته‌اند لباس آنست كه عورت را بپوشد آنچه وراى آنست از جامها آن را ريش گويند و در تفسير امام زاهد رح فرمود كه لباس آنست كه از پنبه باشد و ريش از ابريشم و پشم و كتان بود و گفته‌اند ريش امتعه خانه بود وَ لِباسُ التَّقْوى و پوشش تقوى يعنى لباسى كه براى تواضع پوشند چون پشمين‌ها و جامهاى درشت ذلِكَ خَيْرٌ آن بهترست از لباسهاى نرم و متكلف كه متجبران مىپوشند و گفته‌اند لباس پرهيز جامهاى حربست چون زره و خفتان كه وقايه محارب باشد از اثر تيغ و نيزه و تير و نزد محققان لباس التقوى اطاعت است كه عيب آدمى بدان پوشيده مىشود چنانچه عورت شخص بدان مستور مىگردد و گفته‌اند كه لباس التقوى عفت است كه آن فرو فرستادن لباس است يا حيا يا ترس الهى يا التزام طريقه ، خير و در بحر الحقائق آمده كه لباس بر دو گونه است لباس فتوى و آن مفوض بامر شريعت است و لباس تقوى و آن متعلق به حكم حقيقت است از لباس فتوى همين بدن بهره‌مند است كه ستر سوأت او مىشود و از لباس تقوى هر يك را از دل و روح و سر و خفى بهره دارند و بهر يكى چيزى پوشيده مىگردد و بهره دل از لباس تقوى صدق است در طلب مولى و بدان پوشيده مىشود سوأت طمع دنيا و ما فيها و حظّ روح از لباس تقوى محبت حق است سبحانه و تعالى و بدان مستور گردد سوأت تعلق به غير مولى و نصيب سر ازين لباس نيست الا شهود انوار لقا و بدان پوشيده شود سوأت رويت ما سوا اللّه و بهره خفى از لباس تقوى بقاى او است به هويت حق و بدان پوشيده مىگردد سوأت هويت خلق يعنى همه تعيّنات مضمحل و متلاشى گردد و حجاب پندار از سر وجودات متكثره در كشيده آيد و سر لمن الملك اليوم بر غرفه وحدت قهارى جلوه نمايد مثنوى مالك ملك او است او خود مالك است * غير ذاتش كل شىء هالك است كل شىء ما خلا اللّه باطل * انّ فضل اللّه عليهم باطل هالك آيد پيش وجهش هست و نيست * هستى اندر نيستى خود طرفه‌ايست ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ آن فرو فرستادن لباسهاى فضل و رحمت خداوند است كه بدان سوءات آدميان را بپوشيد و ايشان را از خصف برگ درخت مستغنى گردانيد لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ تا باشد كه ايشان پند گيرند و قدر اين نعمت بشناسند يا بَنِي آدَمَ اى فرزندان آدم لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ پرحذر باشيد كه شما را در فتنه نيندازد شيطان و با شما مكر نه كند و شما را از راه حق بيرون نبرد كَما أَخْرَجَ چنان كه بيرون آورد أَبَوَيْكُمْ پدر و مادر شما را مِنَ الْجَنَّةِ از بهشت يَنْزِعُ عَنْهُما برمىكشيد از ايشان لِباسَهُما جامه ايشان را لِيُرِيَهُما تا بنمايد ، هر يك از ايشان سَوْآتِهِما عورات ايشان را يعنى سبب آن شد كه ابوين شما مكشوف العورت گشتند و از بهشت بيفتادند پس شما نيز از مكر او حذر كنيد إِنَّهُ يَراكُمْ به درستى كه ابليس مىبيند شما را هُوَ وَ قَبِيلُهُ او و لشكر او مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ از جائى كه شما ايشان را نه مىبينيد يعنى اجسام ايشان از غايت رقت و لطافت در نظر شما نمىآيد و ايشان اجسام شما را به‌واسطه غلظت و كثافت مىبينند پس حذر از چنين دشمن لازم‌ترست إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ به درستى كه ما گردانيده‌ايم ديوان را أَوْلِياءَ دوستان لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ مر آنان را كه ايمان نمىآرند يعنى به‌واسطه جنسيت و مناسبت ديوان را دوست كافران ساخته‌ايم .