قالَ گفت خداى مر ابليس را فَاهْبِطْ مِنْها پس فرورو از آسمان يا از بهشت و اين امر عقوبت بود بر معصيت او و گفته‌اند نزول كن از مرتبه رفيعه كه داشتى بسبب طاعتى كه كرده بودى به‌منزله و مرتبه دنيه به‌واسطه معصيتى كه مرتكب آن شدى فَما يَكُونُ لَكَ پس نرسد و روا نباشد ترا أَنْ تَتَكَبَّرَ آنكه گردن‌كشى كنى فِيها در آسمان و تعظيم نمائى به فرشتگان كه همه خاشعان و مطيعان‌اند يا نشايد كه معصيت كنى در بهشت كه جاى طاعت‌كنندگان است فَاخْرُجْ پس بيرون رو از بهشت يا از آسمان إِنَّكَ به درستى كه تو مِنَ الصَّاغِرِينَ از خوارشدگانى و در ينابيع آورده كه بيرون رو از صورت فرشتگى و مباش در ميان فرشتگان حق سبحانه تبديل كرد صورت او را به زشت‌ترين صورتها قالَ گفت ابليس وقتى كه ممسوخ شد و از رحمت نااميد گشت أَنْظِرْنِي مهلت ده مرا إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ تا روز كه برانگيخته شوند آدميان از قبرها يعنى تا روز قيامت قالَ گفت خداى إِنَّكَ به درستى كه تو مِنَ الْمُنْظَرِينَ از مهلت‌دادگانى ابليس داعيه مهلت داشت تا روز قيامت يعنى نمىخواست كه بميرد و حق تعالى درخواست او قبول كرد تا نفخه صعقه او را امان داد چنانچه جاى ديگر فرمود كه انك من المنظرين الى يوم الوقت المعلوم يعنى تو از مهلت‌دادگانى تا روز وقت معلوم كه زمان دميدن نفخه صعقه است يعنى تو داعيه اضلال آدميان دارى پس تا فرزندان آدم زنده‌اند ترا مهلت دادم قالَ گفت ابليس فَبِما أَغْوَيْتَنِي پس بسبب آنكه مرا بىبهره گردانيدى از رحمت خود لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ هرآئينه بنشينيم براى بازداشتن فرزندان آدم صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ به راه تو كه آن راه راست است و درست يعنى دين اسلام و مترصد آن باشم كه ايشان را راه زنم و بر صراط مستقيم نگذارم ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ پس هر آئينه بيايم بديشان مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ از پيش ايشان يعنى در امر آخرت و گويم بعث و حشر و بهشت و دوزخ نيست وَ مِنْ خَلْفِهِمْ و از پس ايشان يعنى از قبل دنيا و آن را در پيش چشم ايشان بيارايم وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ و درآيم از دست راست ايشان يعنى از جهت حسنات و ايشان را در عجب دريا اندازم وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ و از چپ ايشان يعنى از جهت سيئات و آن را در دل ايشان شيرين گردانم وَ لا تَجِدُ و نيابى تو كه خداوندى أَكْثَرَهُمْ بيشتر فرزندان آدم را شاكِرِينَ شكرگويندگان يعنى كافران باشند كه منعم را نشناسند قالَ گفت خداى ابليس را اخْرُجْ مِنْها بيرون رو از بهشت يا از آسمان مَذْؤُماً مَدْحُوراً در حالتى كه نكوهيده باشى و عيبناك رانده دور كرده از رحمت لَمَنْ تَبِعَكَ به خداى كه هر كه بر پى تو بيايد مِنْهُمْ از اولاد آدم لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ * هر آئينه پر كنم دوزخ را مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ از همه شما يعنى از تو و متابعان تو .