كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

286

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ ما عَلَى الَّذِينَ و نيست بر آنان كه يَتَّقُونَ بپرهيزند از خوض كردن مِنْ حِسابِهِمْ از شمار اهل خوض يعنى از جرائم و آثام ايشان مِنْ شَيْءٍ از چيزى وَ لكِنْ ذِكْرى و ليكن بر ايشان هست كه پند دهند ايشان را پند دادنى و مانع شوند از خوض و سائر قبائح يا اظهار كراهيت كنند از افعال و اقول ايشان لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ تا باشد كه پرهيز كنند ازين عمل و شرم دارند وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا و بگذار يعنى اعراض كن از آنان كه فرا گرفتند دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً دين خود را بازى و مشغولى طرب و فسوس يعنى بناى دين خود را بر لهو و بازى نهاده‌اند چون عبادت اصنام و تحريم بحائر و سوائب يا دينى كه پيغمبر ايشان را بدان دعوت مىكند به آن سخريه مىكنند و استهزا يا عيد خود را كه ميقات عبادت است بلهو و لعب مىگذرانند وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا و فريب داده است ايشان را زندگانى دنيا تا بدان سبب انكار حشر و بعث مىكنند وَ ذَكِّرْ بِهِ و پند داده ايشان را به قرآن أَنْ تُبْسَلَ تا تسليم كرده نشود بهلاك يا رسوا نگردد و بازگرفته نشود و نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ نفس كافرى به‌آنچه كرده است از بديها لَيْسَ لَها نيست مر آن نفس گرفتار شده را مِنْ دُونِ اللَّهِ جز خداى وَلِيٌّ دوستى كه مدد تواند كرد وَ لا شَفِيعٌ و نه خواهنده كه او را از عذاب خلاصى تواند داد وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ و اگر فدا دهد آن نفس هر فدائى كه باشد تا خود را از عذاب باز خرد لا يُؤْخَذْ مِنْها آن فدا نگيرند ازو أُولئِكَ الَّذِينَ آن گروه آن كسانند كه أُبْسِلُوا سپرده شده‌اند به ملائكه عذاب بِما كَسَبُوا بسبب آنچه كرده از قبائح افعال لَهُمْ مر ايشان راست در دوزخ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ آشاميدنى از آب جوشانيده كه درون ايشان را بسوزاند وَ عَذابٌ أَلِيمٌ و عذابى دردناك كه بيرون ايشان را محرق سازد بِما كانُوا يَكْفُرُونَ به جهت آنكه ايشان بودند كه كافر مىشدند قُلْ أَ نَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ بگو اى محمد ص آيا مىپرستيم بدون خداى يعنى نمىپرستيم ما لا يَنْفَعُنا آنچه ما را سود نكند اگر طاعت آريمش وَ لا يَضُرُّنا و زيان نه‌رساند اگر فروگذاريمش يعنى قادر نيست بر نفع و ضرر وَ نُرَدُّ و آيا بازگرديم عَلى أَعْقابِنا بر پاشنه‌هاى خود يعنى مرتد شويم و رجوع بشرك كنيم بَعْدَ إِذْ هَدانَا اللَّهُ پس از ان كه ما را راه نمود خداى باسلام و از مضيق كفر و ضلالت خلاص داد و اگر از دين حق برگرديم باشد مثل ما .