كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

235

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

يا أَهْلَ الْكِتابِ اى يهود و نصارى قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا به درستى كه آمد بشما فرستاده ما يُبَيِّنُ لَكُمْ روشن مىگرداند براى شما راه حق را عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ بر انقطاع از وحى و فتور از ارسال رسل أَنْ تَقُولُوا تا نگوئيد شما كه ما جاءَنا نيامد بما مِنْ بَشِيرٍ از مژده‌دهنده وَ لا نَذِيرٍ و نه بيم‌كننده فَقَدْ جاءَكُمْ پس تحقيق آمد بشما بَشِيرٍ بشارت‌دهنده مؤمنان بكرامت وَ نَذِيرٌ و ترساننده كافران به عذاب قيامت وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و خدا بر همه چيز قادر است اگر خواهد رسولان را پىدرپى فرستد چنانچه در مدت هزار و هفصد سال كه ميان موسى ع و عيسى ع بوده هزار پيغمبر ع فرستاد و اگر خواهد فترت و انقطاع را بارسال رسل راه دهد چنانچه در مدت ششصد سال كه ميان عيسى ع و محمد ص بود چهار پيغمبر فرستاده سه از بنى اسرائيل و يكى خالد بن سنان عرب و درين آيت منت مىنهد بر بندگان كه در وقتى كه آثار وحى مندرس و اخبار رسالت منقطع بود من بشما پيغمبرى ص بشير و نذير فرستادم بيت تاريك بد ز ظلمت باطل همه جهان * عالم ز راى روشن او نور حق گرفت وَ إِذْ قالَ مُوسى و ياد كن اى محمد ص چون گفت موسى ع لِقَوْمِهِ مر قوم خود را كه بنى اسرائيل بودند يا قَوْمِ اذْكُرُوا اى گروه من يا كنيد نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ نعمت خدا را كه فايض است بر شما إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ چون گردانيد در ميان شما بعضى پيغمبران تا شما را راه نمايند و در هيچ امت آن مقدار نبى مبعوث نبوده كه در بنى اسرائيل بود وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً و گردانيد شما را پادشاهان يعنى مملوك فرعونيان بوديد و حالا مالك نفس خوديد و يا منازل شما وسيع است و در ان آب جارى است چون منازل ملوك وَ آتاكُمْ و بداد شما را از من و سلوى و سايه ابر و شكافتن بحر ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً آنچه نداد كسى را مِنَ الْعالَمِينَ از عالميان زمان شما يا قَوْمِ اى گروه من ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ درآييد به زمين پاك كرده شده كه ولايت شامست يا طور و حوالى آن يا فلسطين و بعضى از اردنست و اصح آن است كه اريحا و ايليا كه حالا زمين بيت‌المقدس‌ست الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ آن زمينى كه خداى تعالى نوشته است در لوح محفوظ كه مساكن شما باشد به شرط جهاد با جبابره و چون ايشان از عمالقه ترسيده بودند به سخن نقباى خود مىگفتند اگر ما را امر كرده باشد بمصر بازميگرديم موسى ع گفت وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ و باز مگرديد به همان راه كه آمده‌ايد فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ پس اگر چنين كنيد و بازگرديد زيان‌زدگان باشيد در دنيا از ثواب جهاد و در آخرت از لقاى رب العباد .