أَ فَتَطْمَعُونَ آيا طمع در بسته آيد اى مؤمنان أَنْ يُؤْمِنُوا به‌آنكه تصديق كنند و استوار دارند جهودان لَكُمْ مر شما را در آنچه مىگوئيد از لغت پيغمبر و حقيت دين اسلام وَ قَدْ كانَ و حال آنكه بودند فَرِيقٌ مِنْهُمْ گروهى از اسلاف ايشان كه بىواسطه يَسْمَعُونَ مىشنيدند كَلامَ اللَّهِ سخن خدا را بر كوه طور ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ پس مىگردانيدند آن سخن را مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ پس از ان كه دانسته بودند و دريافته چون به ميان قوم درآمدند گفتند ما سخن حق و امر و نهى او شنيديم و ليكن در آخر گفت كه اين‌ها كه فرموديم اگر توانيد بكنيد و اگر قادر نباشيد بر اداى آن مكنيد و باك مداريد وَ هُمْ يَعْلَمُونَ و ايشان مىدانند كه افترا مىنمايند در ينابيع آورده كه روزى حضرت رسالت‌پناه ص فرمود كه جهودان بعد ازين در مدينه نيايند كه از درآمدن ايشان به مدينه فتنه ظاهر مىشود بعضى از منافقان يهود اوّل روز به مدينه درمىآمدند كه ما مسلمانيم همچون شما و آخر روز بازگشته بياران خود مىپيوستند كما قال اللّه تعالى وَ إِذا لَقُوا و چون ملاقات كنند يهود الَّذِينَ آمَنُوا آنان را كه ايمان آورده‌اند از اصحاب رسول اللّه ص قالُوا آمَنَّا گويند ما نيز گرويده‌ايم وَ إِذا خَلا و چون خلوت كنند بَعْضُهُمْ برخى از اصاغر ايشان إِلى بَعْضٍ به برخى از اكابر ايشان چون كعب ابن اشرف و حيّى ابن اخطب قالُوا أَ تُحَدِّثُونَهُمْ گويند آن اكابر ايشان را كه آيا شما حديث مىكنيد و خبر مىدهيد اصحاب محمد ص را بِما فَتَحَ اللَّهُ بدانچه گشاده است خدا ابواب دانش آن را عَلَيْكُمْ بر شما در كتاب شما قولى آنست كه بعضى از يهود مدينه در اوّل نزول آن حضرت ص اصحاب را از نعت و صفت وى كه در توريت مذكور بود خبر دادند و رؤساء ايشان از ان آگاهى يافته مخبران را از آن سرزنش نمودند كه شما ايشان را از صفات محمد ص خبر مىدهيد لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ تا مخاصمت كنند و حجت گيرند به‌آنچه دانسته باشند عِنْدَ رَبِّكُمْ نزد پروردگار شما در روز قيامت و گويند شما حق را دانستيد و متابعت نه‌كرديد أَ فَلا تَعْقِلُونَ آيا چرا در نمىيابيد اين مقدار كه اسرار خود را با خصم در ميان نبايد نهاد أَ وَ لا يَعْلَمُونَ آيا نمىدانند جهودان كه أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ به تحقيق خدا مىداند ما يُسِرُّونَ آنچه پنهان مىدارند از عداوت رسول ص و اصحاب رض او وَ ما يُعْلِنُونَ و آنچه آشكارا مىكنند از دوستى پيغمبر ص و صحابه رض بنفاق پس هر كه داند كه حق سبحانه تعالى داناى آشكارا و نهان است بايد كه ظاهر خود را به فرمان‌بردارى آراسته سازد و باطن خود را از لوث ناپاكى و بىباكى بپردازد - بيت بكن سرو علن را با كسى راست كه داناى نهان و آشكار است . وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ و از جهودان جماعتىاند نانويسنده و ناخواننده كه لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ نمىدانند توريت را و نمىشناسند كه درو چه چيز است إِلَّا أَمانِيَّ مگر آرزوهاى خود را يعنى آنچه موافق هواى ايشان باشد يا وعده‌هاى دروغ كه از علماى خود مىشنودند كه بهشت خاصهء ايشان خواهد بود و اجداد ايشان ايشان را شفاعت خواهند كرد وَ إِنْ هُمْ و نيستند ايشان إِلَّا يَظُنُّونَ مگر آنكه گمان مىبرند و يقين را نمىدانند