كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

222

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بتحقيق آنان كه پوشيدند حق را كه نبوتست وَ ظَلَمُوا و ستم كردند بر محمد ص بانكار نبوّت او يا بر مردمان بمنع ايشان از راه حق لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ نيست خداى كه بيامرزد ايشان را وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ و نه راه نمايد ايشان را طَرِيقاً به راهى إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ مگر راه دوزخ كه به دوزخ رونده باشند خالِدِينَ فِيها أَبَداً جاويدان دران و هميشه ساكن آن وَ كانَ ذلِكَ و هست اين حكم و خول و خلود ايشان در دوزخ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً بر خدا آسان يا أَيُّهَا النَّاسُ اى مردمان قَدْ جاءَكُمُ الرَّسُولُ به درستى كه آمده است بشما فرستاده بِالْحَقِّ به سخنى درست كه آن كلمه شهادت است يا قرآن مِنْ رَبِّكُمْ از نزد پروردگار شما فَآمِنُوا پس بگرويد به دو خَيْراً لَكُمْ گرديدنى كه آن خير باشد مر شما را وَ إِنْ تَكْفُرُوا و اگر كافر شويد فَإِنَّ لِلَّهِ پس به درستى كه مر خداى راست ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ آنچه در آسمانها و زمين‌هاست پس بكفر شما زيان نخواهد كشيد چنانچه بايمان شما سود نخواهد يافت وَ كانَ اللَّهُ و هست خدا عَلِيماً دانا باحوال شما حَكِيماً حكم‌كننده در باب شما يا أَهْلَ الْكِتابِ خطاب با يهود و نصارى است مىفرمايد لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غلو مكنيد در دين خود ، جهودان را مىفرمايد كه در جانب مدح عزير غلو مكنيد بر آن وجه كه او را عزير ابن اللّه مىگوئيد و در طرف نكوهش عيسى غلو منمائيد تا حدى كه او را ابن الفاعله مىگوئيد و ترسايان را مىگويد كه در جانب ستايش عيسى ع غالى مشويد بدان مثابه كه او را ابن اللّه خوانيد وَ لا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ و هيچ كدام شما مگوئيد بر خدا إِلَّا الْحَقَّ مگر آنچه راست باشد و راست آن است كه عيسى ع و عزير ع پسران او نيستند بلكه بندگان اويند إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ جز اين نيست كه مسيح عيسى ع پسر مريمست رَسُولُ اللَّهِ فرستاده خدا هست وَ كَلِمَتُهُ و كلمه او و گفته‌اند مراد از كلمه بشارتى است بوقوع ولدى بىمساس احدى .