كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

214

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ إِنْ كانَ و اگر بود لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ مر كافران را بهره از حرب يعنى غلبه كردن بر مؤمنان قالُوا گفتند مر كافران را أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ آيا نه غالب و مستولى بوديم بر شما و مىتوانستيم كه شما را بكشيم اما دست بازكشيديم وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ و بازداشتيم شما را يعنى ممنوع ساختيم از مؤمنان به‌آنكه سستى كرديم در مددگارى ايشان و سخنان گفتيم كه شكسته‌دل شدند تا شما غالب شديد پس ما را در غنايم خود شريك سازيد فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ پس خدا حكم مىكند اى مؤمنان ميان شما و منافقان يَوْمَ الْقِيامَةِ روز رستخيز كه غير ازو كسى را دعوى حكومت نباشد وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ و هرگز نه گرداند خداى و ندهد لِلْكافِرِينَ مر كافران را عَلَى الْمُؤْمِنِينَ بر مؤمنان در روز قيامت سَبِيلًا حجتى كه بدان ايشان را ملزم سازند يا در دنيا نه‌دهد ايشان را بر مؤمنان دستى إِنَّ الْمُنافِقِينَ به درستى كه منافقان يُخادِعُونَ اللَّهَ مكر مىكنند با دوستان خدا در اظهار اسلام و اخفاى كفر وَ هُوَ خادِعُهُمْ و خدا جزادهنده است ايشان را بر مكر و فريب ايشان و آن‌چنانست كه روز قيامت ايشان را نيز نورى دهند چنانچه مؤمنان را داده‌اند چون قدم بر صراط نهند نور مؤمنان باقى ماند و بنور خود از صراط بگذرند و نور منافقان منطفى گردد تا در ظلمت مانده بلغزند و در دوزخ افتند وَ إِذا قامُوا و چون برخيزند منافقان إِلَى الصَّلاةِ بسوى نماز قامُوا كُسالى برخيزند كاهلان و گران‌جانان چون كسى كه از كارى كراهت دارد اگر كسى از اصحاب پيغمبر ايشان را ديد نماز مىگذارند و اگر نه ترك مىكنند يُراؤُنَ النَّاسَ مىنمايند خود را به مردمان و ريا مىكنند تا پندارند كه ايشان مؤمنانند وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ و ياد نمىكنند خدا را إِلَّا قَلِيلًا مگر اندكى و آن نيز در حضور مردم نه در خلوت يا ذكر به زبان دارند و بس و آن نسبت با ذكر دل اندكست و در قوت القلوب آورده كه ذكر ايشان را اندك باعتبار آن گفت كه غير خالصست بلكه آميخته ساخته‌اند بطمع دنيا و دنيا و هر چه دروست به‌غايت اندك و مختصرست و ذكر خدا از همه بزرگترست و لذكر اللّه اكبر و منافقان زيان مىكنند مُذَبْذَبِينَ در حالتى كه متحير و متردداند بَيْنَ ذلِكَ ميان كفر و ايمان لا إِلى هؤُلاءِ نه با گروه مؤمنان‌اند تا ايشان را باشد هر چه آنان را هست وَ لا إِلى هؤُلاءِ و نه با كافرانند كه تا بر ايشان باشد هر چه بر آنهاست وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ و هر كرا كه خدا گمراه سازد فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا پس تو نيابى مر او را راهى به حق و صواب .