وَ لَأُضِلَّنَّهُمْ و ايشان را گمراه مىكنم از طريق حق وَ لَأُمَنِّيَنَّهُمْ و در آرزو مىافكنم ايشان را و مىآرم در چشم ايشان امانى باطله را چون طول حيات يا تاخير توبه يا آنكه بعث و نشر نيست يا دخول بهشت يا ارتكاب ذنوب وَ لَآمُرَنَّهُمْ و هرآئينه مىفرمايم ايشان را فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ پس مىشكافند گوشهاى چهارپايان و آنچه خدا حلال ساخته حرام مىگردانند اشارتست به‌آنچه عرب حرام داشته‌اند از بحيره و وصيله و غير آن چنانچه در سوره مائده بيايد ان شاء اللّه العزيز وَ لَآمُرَنَّهُمْ و هرآئينه مىفرمايم ايشان را فَلَيُغَيِّرُنَّ پس تغيّر مىدهند خَلْقَ اللَّهِ آفريده خداى را به صورت يا به صفت چون خصى كردن انسان و تيز ساختن دندان و لواطة و سحق و رقم كبود زدن بر روى و لب و دست و پاى يا مراد تغيّر فطرتست يعنى اسلام يا استعمال جوارح يا قوى در امور باطله وَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا و هر كه فرا گيرد شيطان را دوستى مِنْ دُونِ اللَّهِ بدون خدا يعنى هر چه شيطان فرمايد آن كند فَقَدْ خَسِرَ پس به درستى كه زيان كند خُسْراناً مُبِيناً زيان روشن چه سرمايه عمر و قوت از دست بدهد و از سود بىبهره بود يا زيان كند بفوات بهشت و سود كند بحصول دوزخ يَعِدُهُمْ وعده مىدهد ايشان را شيطان به‌آنچه وفا نه‌كند وَ يُمَنِّيهِمْ و در آرزو مىافكند ايشان را به چيزى كه نيابند وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ و وعده نمىدهد ايشان را شيطان إِلَّا غُرُوراً مگر فريب و خداع يعنى اظهار نفع مىكند در آنچه مشتمل بر ضررست أُولئِكَ آن گروه كه پرستنده بتان و تابع شيطانند مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ جاى ايشان دوزخست وَ لا يَجِدُونَ عَنْها و نيابند از ان دوزخ مَحِيصاً گريزگاهى كه بدانجا نقل كنند وَ الَّذِينَ آمَنُوا و آنان كه گرويده‌اند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و عملهاى پسنديده كرده‌اند سَنُدْخِلُهُمْ زود باشد كه درآريم ايشان را جَنَّاتٍ تَجْرِي به بوستانها كه مىرود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير درختان آن جويها خالِدِينَ فِيها در حالتى كه اين داخلان جاويد باشند در ان أَبَداً تاكيدست يعنى هميشه بىانقطاع وَعْدَ اللَّهِ وعده كرد خدا وعده‌كردنى و راست كرد سخن خود را حَقًّا راست‌كردنى وَ مَنْ أَصْدَقُ و كيست راست‌گوتر مِنَ اللَّهِ قِيلًا از خدا در سخن خود ابو صالح روايت مىكند كه گروهى از مسلمانان و اهل كتاب در مجلسى با يكديگر مجتمع شدند يهود و نصارى آغاز مفاخرت كردند كه پيغامبر ما پيش از پيغامبر شما مبعوث شده و كتاب ما قبل از كتاب شما منزل گشته و در بهشت نرود مگر يهود و نصارى مسلمانان جواب دادند كه پيغمبر ما خاتم انبياءست و كتاب ما ناسخ كتب شما پس ما به بهشت سزاوارتريم آيت آمد .