وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ و چون تو باشى در ميان ايشان بوقت خوف از اعادى فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ پس خواهى كه اقامت كنى براى ايشان نماز را لشكر خود را دو قسم ساز فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ پس بايد كه بايستند گروهى از ايشان با تو و نماز گذارند و گروه ديگر روبروى دشمن بايستند وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ و بايد كه فراگيرند آنان كه نماز مىگزارند سلاحهاى خود را از روى حزم و احتياط فَإِذا سَجَدُوا پس چون سجده كنند نمازگزارندگان فَلْيَكُونُوا پس بايد كه باشند آنها كه نماز مىگذارند مِنْ وَرائِكُمْ پس از شما در برابر دشمن و چون اين گروه يك ركعت بگزارند بصف لشكر باز روند وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى و بايد كه بيايند آن طايفه ديگر كه لَمْ يُصَلُّوا نماز نگذارده‌اند و پاس لشكر مىكردند فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ پس بگذارند با تو يك ركعت ديگر وَ لْيَأْخُذُوا بايد كه بردارند ايشان نيز با خود حِذْرَهُمْ آلتى كه بدان حذر مىكنند از دشمن چون سپر و خود و زره وَ أَسْلِحَتَهُمْ و سلاحها كه بدان جنگ مىكنند چون شمشير و حربه و تير و كمان وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا دوست مىدارند آنان كه كافر شده‌اند لَوْ تَغْفُلُونَ آن را كه غافل شويد عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ از سازهاى حرب خود وَ أَمْتِعَتِكُمْ و از متاعهاى خويش چون البسه و سائر رخوت فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ پس حمله آورند بر شما مَيْلَةً واحِدَةً يك حمله و هر چه يابند ببرند نقلست كه حضرت رسالت ص پناه عليه السّلام به غزوه رفته و همين كه بعسفان رسيد مشركان عرب را ديد كه صف راست كرده و قتال و جدال را مهيا شده ، حضرت ص نيز بفرمود تا لشكر اسلام در مقابله صف بركشيدند وقت نماز پيشين درآمد و سواد لشكر كفار ميان قبله و سپاه مسلمانان حائل بودند حضرت رسالت‌پناه ص با صحابه رض به اقامت صلاة اشتغال فرمودند و كفار معاينه ركوع و سجود ايشان مشاهده مىنمودند بعد از فراغت اهل اسلام از نماز كافران حسرت خوردند كه چرا بر ايشان هجوم نمىكرديم و به ترك‌تاز و شوكت دمار از ايشان بر نياوريم يكى از زمره كفار آواز داد كه اين قوم را بعد ازين نمازى ديگر هست كه در اعزاز و اكرام آن غايت مبالغه بتقديم مىرسانند فرصت نگاه داشته در آن‌وقت ناگاه بر سر ايشان رانيم و بكام دل ازين دشمنان داد انتقام بستانيم هنوز وقت صلاة عصر درنيامده بود كه جبرئيل ع فرود آمد و كيفيّت نماز خوف بدين آيت به حضرت رسالت‌پناه ص تعليم داد فقها را در چگونگى اين نماز اختلاف بسيار است و در كتب فقهيه مقرر شده وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ و هيچ گناهى نيست بر شما إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً اگر باشد شما را رنجى مِنْ مَطَرٍ از باران كه گران گرداند اسلحه‌هاى شما را أَوْ كُنْتُمْ مَرْضى يا باشيد بيماران و ناتوان در حمل سلاح أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ آنكه بنهيد سلاحهاى خود را وَ خُذُوا حِذْرَكُمْ و بهر حال فراگيريد آلات نگهداشت خود را تا خصم بر شما هجوم نكند و گفته‌اند مراقب و برحذر باشيد إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً آماده كرده است براى كافران عذابى خواركننده .