سورة الفاتحة بِسْمِ اللَّهِ بنام خداى سزاوار پرستش الرَّحْمنِ نيك بخشنده بر خلق بوجود و حيات الرَّحِيمِ بخشاينده مهربان بر ايشان به بقا و محافظت از آفات الْحَمْدُ هر ثناى و آفرينى كه از ازل تا ابد موجود و معلوم بود و هست و خواهد بود جمله آن به تمام و كمال لِلَّهِ مر خداى را كه مسمّى و موصوف است با همه اسما و صفات و كمالات رَبِّ الْعالَمِينَ آفريننده و پرورنده و دارنده و تربيت‌كننده و سازنده كارهاى همه عالميان از ملائكه و جن و انس و وحوش و طيور و سباع و حيوانات آبى و جز آن الرَّحْمنِ بخشنده وجود بار ديگر در آخرت بعد از فناى جهانيان الرَّحِيمِ بخشاينده ديگر بار به رافت و رحمت مر مؤمنان را و در آوردن ايشان به بهشت جاودان مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ خداوند روز جزا يا متصرف دران روز ، بهر چه خواهد يا حافظ اعمال بندگان تا در دادن و ستدن نامها غلط نشود يا قاضى روز حساب كه بدان ميان بندگان به حق حكم كند و يا جزادهنده به راستى در روز پاداش إِيَّاكَ نَعْبُدُ ترا مىپرستيم و بس كه غير تو مستحق عبادت نيست وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ و خاص از تو يارى مىخواهيم در پرستش تو و انجاح سائر حوائج و مهمات اهْدِنَا ما را راهنمائى الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ به راهى راست كه راه انبياء و اولياست در اقوال و افعال و اخلاق كه آن راه متوسط بود ميان افراط و تفريط و غلو و تقصير يا ثابت دار ما را به راه مستقيم كه دين اسلام و سنت حضرت سيّد انامست ع و حضرت قطب العارفين غوث الواصلين ناصر الحق و الدين خواجه عبيد اللّه رح درين معنى نكتهء بلند و كلمهء ارجمند فرموده‌اند و آن اينست كه بنماى ما را راه راست يعنى به محبت ذاتى خود مشرف دار تا از التفات به خود و به غير از تو آزاد گشته به تمامى گرفتار تو گرديم جز تو ندانيم و جز تو نه بينيم و جز تو نه‌انديشيم و يا آنكه بنماى ما را راه راست يعنى آن راهى كه حضرت تراست به نسبت هر موجودى كه آن موجود بىآن پيدائى ندارد و به‌غايت كمال خود بى آن نمىرسد تا در همه احوال جز تو نه‌بينيم و از توجه به غير تو آزاد گرديم صِراطَ الَّذِينَ بنماى بما راه آنان كه بفضل خود أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ انعام كرده بر ايشان بنعمت نبوت و رسالت و ولايت و صديقيت و شهادت و صلاحيت يا راه آنها كه اهل قرب‌اند و بكمال نعمت ظاهر كه قبول شريعت است و بجمال نعمت باطن كه اطلاع به دقايق اسرار حقيقت است ايشان را معزز و مكرم ساخته غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ نه راه آن كسانى كه خشم گرفته بر ايشان يعنى قبل از وجود بمعرض غضب تو درآمده‌اند و بدان سبب بر كفر اقدام نموده يا راه جهودان كه بسبب تمرد در معانده و مكابره و قتل انبياء ع و تحريف كتب بر ايشان خشم گرفته وَ لَا الضَّالِّينَ و نه راه گمراهان يعنى كسانى كه بعد از وجود در طرق مختلفه و سبل منحرفه افتاده‌اند يا راه ترسايان كه بواسطهء افراط در شان مسيح عليه السلام و تفريط در باب حبيب ما صلوات اللّه عليهما گمراه گشته‌اند .