وَ الْمُحْصَناتُ و حرام كرده شده بر شما شوهرداران مِنَ النِّساءِ از زنان إِلَّا ما مَلَكَتْ مگر آنچه مالك او شده است أَيْمانُكُمْ دستهاى شما ابو سعيد خدرى رض نقل مىكند كه در حرب حنين از غنائم اوطاس مال بىقياس باهل جهاد رسيد و از جمله زنانى كه شوهران ايشان را بحسب و نسب مىشناختيم بقيد اسيرى ، ما درآمدند و چون حرمت زنان شوهرداران ما را معلوم شده بود در حل و حرمت اسيران متردد گشتيم و ايشان را اگرچه ملك يمين ما بودند از قبيل محصنات مىشمرديم بعد از عرض حال به حضرت رسالت پناه ص اين آيت نازل شد كه زنان كفار اگرچه شوهر دارند اما چون بسبب سبى ملك يمين شمااند تصرف در ايشان حلالست به شرط اخراج ايشان از دار الحرب بىازواج ايشان ، و اين قول امام اعظمست رح و باقى ائمه به مجرد سبى ايشان را حلال مىدانند كِتابَ اللَّهِ ملازم باشيد فرض خداى را در باب مناكحات يا مصدر مؤكدست يعنى آنكه نوشت خدا نوشتنى عَلَيْكُمْ بر شما در محرمات وَ أُحِلَّ لَكُمْ و حلال گردانيد مر شما را و حفص مجهول مىخواند و معنى آنست كه حلال كرده شد بر شما ما وَراءَ ذلِكُمْ آنچه غير ازين محرمات مذكوره است و بحديث محرمات نيز ثابت شده چون نكاح مرأة بر عمه او و بر خاله او و بر خواهرزاده او و بر برادرزاده او و نكاح مطلقه ثلثه بىتحليل و نكاح معتد و نكاح امه بر آزاد و تزويج بخامسه و نكاح ملاعنه و تفاصيل اين‌ها در كتب فقه مذكورست و چون حق سبحانه بيان حلال و حرام فرمود پس روا باشد شما را أَنْ تَبْتَغُوا آنكه بطلبيد زنانى را كه غير محرم باشند يعنى بنكاح درآريد و كابين كنيد بِأَمْوالِكُمْ به مالهاى خود مُحْصِنِينَ در حالتى كه به آن تزوج متعفف باشيد يعنى دين خود را به آن نكاح در پناه آريد غَيْرَ مُسافِحِينَ و نباشيد زناكنندگان فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ پس هركه برخوردارى يافته‌ايد به دو مِنْهُنَّ از زنان بسبب نكاح فَآتُوهُنَّ پس بدهيد ايشان را أُجُورَهُنَّ مهرهاى ايشان فَرِيضَةً مقرر كرده و مفروض ساخته چه مهر در مقابله استمتاعست وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ و هيچ و بال و گناهى نيست بر شما كه ازواج و زوجانيد فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ در آنچه با يكديگر راضى شويد به آن چيز مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ از پس آن مهرى كه فرض شده در زمان عقد يعنى آنچه زن ابرا كند از مهر و مرد در عوض آن چيزى بوى دهد يا زن از مهر كم كند و مرد زياده سازد و گفته‌اند تراضى در نفقه است يا در صحبت و مفارقت إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً به درستى كه خدا هست دانا بمصالح بندگان حَكِيماً محكم‌كار در مهمات نكاح ايشان .