كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
145
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
بَلِ اللَّهُ مَوْلاكُمْ بلكه بدانيد كه خدا يار و مددگار و دوستدار شماست پس با كفار دوستى مكنيد و نصرت از غير حق مجوئيد وَ هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ و خدا بهترين يارى دهندگان است سَنُلْقِي زود باشد كه درافگنيم فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا در دلهاى كافران الرُّعْبَ ترس و بيم خداى تعالى هم در روز احد ترس در دل كفّار افگند كه با وجود ظفر و غلبه بىجهتى ترك قتال گرفته بازگشتند و القاى رعب در دلهاى ايشان بچه سبب بود بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ بهآنكه ايشان شرك آوردند به خدا و انباز گرفتند ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ آن چيزى را كه نفرستاده است خدا با شرك آن سُلْطاناً حجتى و برهانى تا ايشان را عذرى بودى غرض نفى حجّت است چه اگر حجتى بودى فروفرستادى وَ مَأْواهُمُ النَّارُ و جاى ايشان آتش دوزخست وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ و بد آرامگاهيست ستمكاران را دوزخ وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ و هرآئينه راست كرد شما را خدا وَعْدَهُ وعده خود را در باب ظفر چه آن ظفر مشروط بصبر بود تا صبر مىكردند مظفر بودند و چون ترك صبر كردند مغلوب شدند و در صحيح حاكم از ابن عباس رض نقل مىكند كه خداى تعالى در هيچ موطنى پيغمبر خود را اين نصرت نه كرد كه در حرب احد كرد جمعى بر اين سخن انكار كردند ابن عباس رض فرمود كه من از كتاب خدا مىگويم فرمود كه وعده نصرت من با شما راست شد إِذْ تَحُسُّونَهُمْ آن هنگامى كه كشتيد كافران را از روى شتاب بِإِذْنِهِ بخواست خدا يا به حكم او يا به مئونت او در اوّل روز شما را ظفر بود حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ تا آنگاه كه شما بددل شديد وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ و مخالفت كرديد در كار حرب وَ عَصَيْتُمْ و عاصى شديد در امر امير خود عبد اللّه رض بن جبير و ترك مركز گرفتيد پس مبتلا شديد به مغلوبيت مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ پس از آنكه نمود شما را ما تُحِبُّونَ آنچه شما دوست مىداريد از نصرت و غنيمت مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا از شما كس باشد كه دنيا طلبد يعنى غنيمت و نام بلند و آن طائفه بودند كه پاى از حيز امر و مركز فرمان بيرون نهاده بر غارت و اخذ غنيمت اقبال نمودند وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ و از شماست آنكس كه خواهد رستگارى آخرت و سعادت شهادت و اين گروهى بودند كه بر مركز ثبات قدم ورزيدند تا وقتى كه شربت شهادت چشيدند ثُمَّ صَرَفَكُمْ پس شما را بازداشت خدا و روى شما را بگردانيد عَنْهُمْ از قتل كافران بعد از غلبه شما بر ايشان لِيَبْتَلِيَكُمْ تا بيازمايد شما را يعنى معامله آزمايندگان كند با شما تا عيار نقد صبر شما بر محك يقين آشكارا گردد وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ و به درستى كه عفو كرد و درگذرانيد از شما كه بشومى مخالفت همه شما را نكشتند و مستاصل نگردانيدند وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ و خداى تعالى خداوند فضل و رحمت است عَلَى الْمُؤْمِنِينَ بر گرويدگان و از جمله فضل او آنكه شما را به تمامى هلاك نكرد .