وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و آنان كه پوشيدند حق را يعنى ايمان نياوردند وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا و به دروغ داشتند دلائل وحدانيت ما را يا باور نكردند قرآن را يا هر چه آن را دليل ساختيم أُولئِكَ آن گروه أَصْحابُ النَّارِ اهل آتش‌اند هُمْ فِيها ايشان در ان آتش خالِدُونَ جاويد مانندگانند يا بَنِي إِسْرائِيلَ اى فرزندان يعقوب اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ ياد كنيد نعمت‌هاى مرا لفظ نعمت واحد است و معنى او جمع الَّتِي آن نعمت‌ها كه از فضل خود أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ انعام كردم بر پدران گذشتگان ، و نيكوئى بجاى آيا همان نيكوئى است بجاى اولاد كه فخر و مباهات پدران ايشان را نيز حاصلست وَ أَوْفُوا و وفا كنيد بِعَهْدِي به پيمان من كه در شان پيغمبر امّى با شما بسته‌ام در توريت ، حق سبحانه ، و تعالى در توريت آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم را به پيغمبر امّى تعريف كرده كما قال اللّه تعالى النبى الامى الذى يجدونه مكتوبا عندهم فى التوراة أُوفِ بِعَهْدِكُمْ تا وفا كنم بعهد شما يعنى جزاى وفادارى بشما رسانم وَ إِيَّايَ و خاصّتا از من فَارْهَبُونِ بترسيد در نقض عهد و شكستن پيمان وَ آمِنُوا و بگرويد بِما أَنْزَلْتُ با آنچه فروفرستادم از قرآن مُصَدِّقاً در حالتى كه آن فروفرستاده موافق و مطابق در اصول است از توحيد و وعده وعيد لِما مَعَكُمْ مر آن چيزى را كه به شماست يعنى توريت وَ لا تَكُونُوا و مباشيد أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ اوّل گروهى ناگرويدگان از اهل كتاب به قرآن وَ لا تَشْتَرُوا و بدل مكنيد و مخريد بِآياتِي به آيت‌هاى كتاب من كه توراتست ثَمَناً قَلِيلًا بهاى اندك را ، مخاطب علماى يهودند كه بهدايا و صلات كعب بن اشرف و امثال او آيات توريت را تحريف مىكردند و امر محمد ص را مىپوشيدند وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ و خاصتا از من بترسيد بفروختن كتاب ربانى به حطام دنياى فانى وَ لا تَلْبِسُوا و مياميزيد الْحَقَّ سخن راست و درست را كه در توريت هست از صفات محمد ص بِالْباطِلِ به ناحق كه شما بدست خود مىنويسيد وَ تَكْتُمُوا و نمىپوشيد الْحَقَّ حق را كه صفت مصطفاست وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ و شما مىدانيد كه اين آن پيغمبر ص است كه نعت او مىپوشيد وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ و به‌پاى داريد نماز را با مسلمانان بران وجه كه ايشان مىگذارند وَ آتُوا الزَّكاةَ و بدهيد زكات مال را بطريق اهل اسلام وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ و نماز گذاريد با ركوع‌كنندگان يعنى به جماعت مسلمانان