لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا هرگز نيابيد نيكوئى ، و بدانچه مىطلبيد از خير نرسيد يا نيابيد بهشت را تا آنكه نفقه كنيد و صدقه دهيد مِمَّا تُحِبُّونَ از آنچه دوست مىداريد از مال ، كه بر فقرا تصدق نمائيد يا جاه كه بدان معاونت درماندگان كنيد يا بدن كه قوّت آن را به طاعت مبذول سازيد يا دل كه آن را وقف محبت الهى گردانيد يا جان كه آن را در راه رضاى حق دربازيد يا سر كه آن را از ادناس تعلق بما سوى اللّه بپردازيد و گفته‌اند هر كه محبوب خود را نفقه كند در دنيا بمطلوب خود برسد در عقبى و هر كه از سر دنيا و عقبى بگذرد بقرب حضرت مولى برسد بيت مى صرف وحدت كسى نوش كرد * كه دنيا و عقبى فراموش كرد بعد از نزول اين آيت ابو طلحه انصارى رض بجناب رسالت‌پناه آمده گفت يا رسول اللّه اطيب اموال و احبّ آن نزديك من بيرحاست هرجا كه خدا حكم كند وضع كن و آن باغى بود در غايت مرغوبى و نهايت تازگى و خوبى كه حضرت رسول گاه‌گاه بدان درآمدى و از آب و ميوه آن تناول فرمودى پس در جواب ابو طلحه رض گفت بخ‌بخ اين ماليست با سود بسيار و حضرت آن باغ را در ميان اقرباى او قسمت فرمود وَ ما تُنْفِقُوا و آنچه نفقه مىكنيد مِنْ شَيْءٍ از چيزى ، خواه اندك خواه بسيار و خواه از محبوبات اموال خودخواه از غير آن فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ پس به درستى كه خدا بدان چيز داناست و بر حسب نيت شما شما را جزا خواهد داد كُلُّ الطَّعامِ همه انواع خوردنىها كانَ حِلًّا بوده است حلال لِبَنِي إِسْرائِيلَ مر فرزندان يعقوب را آورده‌اند كه چون اين آيت فرود آمد كه فبظلم من الذين هادوا حرمنا عليهم طيبات احلت لهم يعنى بشومى ظلم و معصيت جهودان بعضى از طعامهاى پاك حلال چون لحوم ماهى و شحوم غنم و بقر و امثال آن بر ايشان حرام كرديم يهود ازين سخن آشفته شده گفتند اين‌ها ابدا حرام بوده است حق سبحانه ، اين قول را تكذيب كرد و فرمود كه خوردن همه طعامها بر يعقوب و اولاد او حلال بود إِلَّا ما حَرَّمَ مگر آنچه حرام كرد إِسْرائِيلُ عَلى نَفْسِهِ يعقوب ع بر تن خويش و آن‌چنان بود كه يعقوب ع را مرضى عارض شد نذر فرمود كه اگر او را خداى تعالى شفا دهد هر طعام و شراب كه دوست‌تر دارد بر خود حرام سازد حق سبحانه او را شفا بخشيد گوشت و شير شتر را كه از همه مطعومات و مشروبات دوست‌تر داشتى تقربا الى اللّه تعالى او وفاء به نذر بر خود حرام ساخت جهودان بمتابعت او از تناول اين‌ها اجتناب نموده گفتند در توريت به حرمت اين‌ها حكم كرده است حق سبحانه و تعالى فرمود كه نه چنينست كه ايشان مىگويند بلكه يعقوب ع اين‌ها را بسبب نذر بر خود حرام كرد مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ پيش از آنكه فروفرستاده‌شود توريت و اگر ايشان همچنان بر انكار اصرار نمايند قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ بگو بياريد توريت صحيح را فَاتْلُوها پس بخوانيد آن را يعنى آيت تحريم اين اشياء را از آن تلاوت كنيد إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر هستيد راست‌گويان و چون يهود از آوردن توريت ابا كردند افتراى ايشان بر خاص و عام روشن شده فَمَنِ افْتَرى پس هر كه افترا كند و بربندد عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ بر خدا دروغ را در تحليل و تحريم مِنْ بَعْدِ ذلِكَ از پس آنكه ظاهر شد كه تحريم از اسرائيل بوده نه از ملك جليل فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ پس آن مفتريان ايشان ستمكارانند و هيچ ستمى وقف جبريل عليه السلام از ترك انصاف بدتر نيست قُلْ صَدَقَ اللَّهُ بگو راست گفت خدا در خبر تحريم و سخن يهود دروغ بود فَاتَّبِعُوا پس متابعت كنيد مِلَّةَ إِبْراهِيمَ كيش ابراهيم و دين او را حَنِيفاً بيان حال ابراهيمست كه مستقيم بود بر دين اسلام و مائل از غير آن وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ و نبود ابراهيم ع از شرك‌آرندگان .