وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً و به درستى كه از جهودان هرآئينه گروهى هستند چون كعب و ابو ياسر وحيى كه از روى ناراستى يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ مىپيچانند زبانهاى خود را بِالْكِتابِ به خواندن كتابى كه نوشته و بربافته احبار ايشان است و آن مفتريات بلغت عبرى مىخوانند لِتَحْسَبُوهُ تا شما پنداريد كه آنچه ايشان مىخوانند مِنَ الْكِتابِ از توريت است وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ و حال آنكه نيست از توريت وَ يَقُولُونَ و مىگويند هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ آن محرف و مفترى از نزد خداست وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ و نيست آن از نزديك خدا وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ و مىگويند بر خدا دروغ كه غير سخن او را سخن او مىگويند وَ هُمْ يَعْلَمُونَ و ايشان مىدانند كه دروغ مىگويند بعد از بيان تحريف يهود ذكر افتراى نصارى مىكند كه در حق عيسى ع مىگفتند كه او دعوى الوهيت كرده و امت را به عبادت خود فرموده پس رد قول ايشان را مىفرمايد كه ما كانَ لِبَشَرٍ هرگز نبود و نباشد و نيست و نسزد مر آفريده را يعنى عيسى ع را أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ آنكه بدهد خدا او را انجيل وَ الْحُكْمَ و فهم آن يا فصل امور و اقضيه وَ النُّبُوَّةَ و پيغمبرى ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ پس آن كس گويد مر امت خود را كه كُونُوا عِباداً لِي باشيد شما بندگان يا پرستندگان من مِنْ دُونِ اللَّهِ جز از خدا وَ لكِنْ كُونُوا و ليكن گويد كه باشيد رَبَّانِيِّينَ راستان در دين و استواران در دانش بِما كُنْتُمْ به سبب آنكه باشيد شما كه از روى اخلاص تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ بياموزيد مر ديگران را كتابى كه از حق فرود آمده‌ست وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ و به‌آنكه باشيد شما كه پيوسته بخوانيد و راست كنيد كتاب را از معنى آيت چنان مفهوم مىشود كه ربانى آنست كه علم را پرورش دهد به افاده و استفاده و آنكه محمد بن حنيفه رض در روز دفن عبد اللّه بن عباس رض فرموده كه مات اليوم ربانى هذه الامة مؤيد اين قول است و به زبان اهل معرفت ربانيان مجردانند كه قدم بر سر كونين زده‌اند و از كمال توكل به غير حق ملتفت ناشده چهار تكبير بر صفات نفس فريبنده كرده و روى توجه از خود برتافته و بدست آورده بيت ريخته باران عرفان از سحاب مكرمت * شسته نقش حرف غير از صفحه پندارشان و در لطائف قشيريه آورده كه ربانيان دانايان باشند به خدا و بردباران در راه خدا قائم باللّه و فانى از ما سوى اللّه شنودن ايشان از حق است و گفتن ايشان با حق - مصرع با او گويند آنچه ازو مىشنوند .