قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بگو اى محمد ص آيا خبر دهم شما را اى درويشان صحابه رض بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ به بهتر ازينها كه گفته شد لِلَّذِينَ اتَّقَوْا براى آنها كه پرهيز كردند از شرك كه عامه مؤمنان باشند يا از ارتكاب فواحش بگذشتند يا متاع دنيا را دست بازداشتند چون اهل صفه مر ايشان راست عِنْدَ رَبِّهِمْ نزديك پروردگار ايشان جَنَّاتٌ بوستانهاست كه اندكى از ان بهترست از دنيا و آنچه دروست و در حديث آمده كه لموضع سوط من الجنة خير من الدنيا و ما فيها پس صفت آن بوستانها مىكند كه تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ مىرود از زير قصور يا اشجار آن بوستان جويهاى آب خالِدِينَ فِيها جاويد باشند متقيان در آن بوستانها ذكر خلود جهت آنست كه نعمت خلود در آن بخوف انقطاع منغص نگردد وَ أَزْواجٌ و مر ايشان را جفتهااند از حورى و انسى مُطَهَّرَةٌ پاكيزه از قاذوراتى كه نساء دنيا را باشد يا پاكيزه در خلق و خلق وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ و ديگر ايشان را خوشنودى ست از خدا و اين از بهشت و نعيم او بهترست وَ اللَّهُ بَصِيرٌ و خدا بيناست بِالْعِبادِ به بندگان و احوال ايشان الَّذِينَ متقيان كه نازل منازل جنان خواهند بود آنانند كه از روى نياز يَقُولُونَ رَبَّنا مىگويند اى پروردگار ما إِنَّنا آمَنَّا به درستى كه ما گرويده‌ايم به‌آنچه تو فرمودى فَاغْفِرْ لَنا پس بيامرز براى ما ذُنُوبَنا گناهان ما را امروز خطّ كرم بر دفتر عصيان ما كش بفضل تو وَ قِنا عَذابَ النَّارِ و فردا ما را از عذاب دوزخ نگاهدار الصَّابِرِينَ وَ الصَّادِقِينَ ديگر صفت ايشان مىكند كه صبركنندگانند بر اداى فرائض و سنن يا بر ترك محظورات و شبهات يا در وقت هجوم آفات و بليات و راستانند در قول و فعل و نيت وَ الْقانِتِينَ و فرمان‌بردارانند امر خدا را در پنهان و آشكارا وَ الْمُنْفِقِينَ و نفقه‌كنندگانند از مال حلال بر اهل استحقاق وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ و آمرزش‌خواهندگانند بِالْأَسْحارِ در سحرها كه اوقات اجابت دعواتست يا نماز گذارندگان در ثلث آخر شب يا اداكنندگان نماز بامداد به جماعت محققان گويند كه اهل تقوى صابرانند در كشيدن بار رياضت و صادقانند در انتهاج مناهج ارادت و قانتانند در سلوك الى اللّه و سير فى اللّه بىقصور و فتور و منفق صفات و ذوات از روى محبت و مستغفرانند از ذنوب قلوب كه توجه‌ست به غير حق بيت گناه آمد شهود ما سوى اللّه * ازين نوع گناه استغفر اللّه و ازين صفات كه مذكور شد صبر مبدأ سلوكست و صدق ابتداى تخلّق باخلاق مالك الملوك و قنوت اشتغال به نقص نفس بو الفضول و انفاق سبب تكميل او در رتبه قبول و مراد از استغفار فنا در توحيدست و تا ستاره هستى سالك در مغرب فنا متوارى نشود خورشيد بقائى ابد از مطلع فيض ازلى طالع نگردد و ذكر سحر كه نزديك زوال ظلمت شب و ظهور صفاى روزست اين فائده مىدهد كه چون شواهد جبروت بر هياكل ملك و ملكوت مستعلى شد در شب وجود ما عدا كه نمودنى بودست زائل گشته صبح شهود وحدت از افق حقيقت رو نمايد و سر اين هر كلام تمام اذا اطفا السراج فقد طلع الصبح اينجا چهره كشايد رباعى لمعه نور قدم چو تافت ز اكوان * جمله مرادات محدثات برآمد صبح وصالش دميد در همه آفاق * هر طرف بانگ الصلاة برآمد در اسباب نزول آورده كه دو حبر از احبار شام به مدينه آمده از حضرت پناه سؤال كردند كه بزرگترين كلمه و شريف‌ترين شهادتى در كلام خدا كدامست اين آيت نازل شد كه .