عبد الله قطب بن محيى

64

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

اى ولى من ! وعدهء « بدأ الاسلام غريبا و سيعود غريبا كما بدأ » پرتوى افكنده ، لا جرم اهل حق كه به حقيقت آن متحقق باشد ، همراهان و موافقان كم داشته باشد ، از اين تنهايى متوحش مشو و اين روش كه آغاز كرده‌اى از دست مگذار و دامن حق از دست مده كه عاقبت كار ، متّقيان سرافراز باشند و فاجران در سوز و گداز . اگر دو روزى فجّار را اعلام منصوب باشد و اتقيا را رايات مكبوب باك نبايد داشت و نظر در عاقبت كار بايد گماشت . اى ولى من ! و اى حبيب من ! غافلان چنين سخنان را افسانه دانند و به آن فسوس آرند ! اما در پندار غلطاند ، حق جز اين سخنان نيست و آن سخنان كه ايشان گويند افسانه است ، براى آنكه اين سخنان باقيه است كه جاويد خواهد ماند ؛ و سخنان ايشان و آنچه ايشان از آن سخن مىرانند تابع شهوات فانيه است كه با زوال آن ، شهوات زائل شود و بر صاحب خويش ظلمت و عذاب گردد ! اما گمراه كردهء خدا به راه نتوان آورد و خود صبر بايد كرد كه خداى حكيم است و حكمت خداى را خداى مىداند . وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ . « 1 » * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 11 - طوايف الثلاث اهل جهان سه گروه‌اند : گروهى آنانند كه نظر ايشان از آفريده در نگذشته ، جز خود را و جهان را نشناخته‌اند و انديشهء ايشان جز اين نيست كه جهان را در تصرف خود درآورند و به حسنات ارض تمتّع جويند و تملّك رقاب اهل آن كنند و بىادب و بىباك دست به سوى آن دراز كرده‌اند و به هر وجه كه ميسر مىشود آن را در قبضهء

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 213 « و خدا هركه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند » .