بازگشت او به آنجا است ، آگاه مىگردانيد تا از پيش كارسازى كند و مرگ را آماده شود و به زندگانى دو روزهء دنيا فريفته نشود و در جهان ، به قوت لايموت به سر برد و هر چه يابد در راه خداى عزّ و جلّ صرف كند ، كه هرچه براى خود صرف مىكند فانى مىشود و هرچه براى خداى عزّ و جلّ صرف مىكند ، جهت او باقى مىگردد ، چنانچه در تنزيل آمده : ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ « 1 » و به كثرت ذكر و تسبيح ، در قيعان آن جهان ، درخت‌ها براى خود نشاند و بستان‌ها سازد و به كثرت استغفار ، ظلمت آن جهان را فرونشاند و وحشت آن را به انس مبدل گرداند . و افضل ذكر « لا إله الا اللّه » است و گزيده تسبيح « سبحان اللّه و بحمده سبحان اللّه العظيم و بحمده » و سيّد استغفار « اللّهمّ انت ربّى لا إله الّا انت خلقتنى و انا عبدك و انا على عهدك و وعدك ما استطعت أعوذ بك من شرّ ما صنعت أبوء لك بنعمتك علىّ و أبوء لك بذنبى فاغفر لى فانّه لا يغفر الذّنوب الّا انت » . بر ذكر « لا إله الا اللّه » پيوسته مداومت بايد كرد و تسبيح كه مذكور شد ، ميان سنت و فريضهء صبح صد بار بايد گفت و استغفار كه مذكور شد ، مكررا در شب و روز بايد خواند . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 8 - زينة الارض به خداى شما سوگند كه در راه خداى به ناكامى و نامرادى و بىكسى و سختى و تنهايى به سر بردن بهتر است كه در راه طبع [ هوس ] به همه مرادى رسيدن و به همه كامى ظفر يافتن ، پاى داريد تا زينت دنيا شما را نفريبد كه به خداى شما سوگند كه اين زينت‌ها ظاهر نشده جز براى امتحان ، تا خداى عزّ و جلّ ببيند كه [ آيا ] عهدى كه در موطن اوّليّت با او بسته‌ايد ، بر آن ثابتيد و وفا به آن مىكنيد و آن زينت و آرايش ، شما

--> ( 1 ) . سوره نحل ، آيه 96 « آنچه پيش شماست تمام مىشود و آنچه پيش خداست پايدار است » .