عبد الله قطب بن محيى

472

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

كن و به هيچ حال خشم‌آلود مشو و صفاى مهر خود را با خداوند خود به كدورت بدل مكن كه بازگشت به سوى خداوند است و عوارض جهان چيزى ناپايدار و گذران است ، پيوند ميان خود و خداوند مگذار كه بگسلد ، ديگر هيچ غم نيست « و اللّه الموفّق و به المستعان » ( عيدى آن وليّم و ساير اخوان از رحمت خداوند مرجوّ است ، برساد وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ ، إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ « 1 » ( و السلام عليكم و على الاخوان اجمعين ) اخوان بدانند كه تمسك به كار حق كالقبض على الجمر است هر چند دست سوزد پاى بايد فشرد كه دست از آن برندارند ، و ناصركم على امركم ربّكم ان شاء اللّه و حسبنا اللّه و نعم الوكيل . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 197 - [ هى النفس ان لم تشغلها شغلتك ] ( من عبد اللّه قطب بن محيى الى الاخوان التّائبين و الأحبّة السالكين سلام عليهم اجمعين ) . امّا بعد ، چنين معلوم شد كه عمارت « اخوان‌آباد » تمام يا قريب به اتمام است ، چون « دار العبادة » خداى عزّ و جلّ راست آورد و تمام شد ، اكنون وقت عبادت است . وظيفهء اخوان آنكه احوال اوقات خود را مضبوط سازند و ساعات شبانه روز را توزيعى كنند ، بعضى را جهت كسب ضرورت قوام تعيين كنند ، هركس به طورى كه تحصيل معيشت او از آن‌طور باشد ، و بعضى را جهت اداى حقوق بنى نوع از عيادت مرضى يا زيارت صديقى يا مثل آن ، و بعضى را جهت قرائت درسى علمى ، و بعضى را جهت

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 143 « و خدا بر آن نبود كه ايمان شما را ضايع گرداند زيرا خدا [ نسبت ] به مردم دلسوز و مهربان است » .