عبد الله قطب بن محيى

431

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

ايشان را نوازش كنيد ، خاصه در ماه رمضان كه شما در آن ماه به محلّه ايشان رفته‌ايد ، دستاويز و تحفه بايد برد و ايشان را نوازش‌ها كردن ، اما دريغ كه فقير حقيقى كم يافت مىشود ، فقراى صورت را نيز به بوى ايشان گرامى مىداريد و نوازش كنيد . اى توانگران ! اگر فقرا نبودندى راه شما به خداى عزّ و جلّ بسته بود ، شما را وسيله به خداى عزّ و جلّ و اقبال او بر شما نيست ، الّا از طريق فقرا ، كه چون شما فقير را بنوازيد و خوش‌دل كنيد ، لطف خداى عزّ و جلّ در روى شما تبسم فرمايد و بر شما اقبال آورد ( و الّا در حجاب كبريا باشد و به هيچ سبب استجلاب لطف و اقبال او نتوان كرد ) پس وجود فقرا و ضعفا رحمت خداى است بر شما و عجب آنكه نادانان از ايشان به تنگ باشند أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ « 1 » لقمه نانى به فقيرى به دل خوش ندهند ، اما نمازهاى دراز گزارند ، اگر در آن نماز مخلص بودندى ، به اطعام فقرا مايل بودندى ، اما آن نماز ايشان ريايى است فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ « 2 » ( نماز بنده معلق است ميان آسمان و زمين ، تا دلجويى فقرا نمىكنند مرفوع نمىشود ) غنيمت شماريد وجود فقرا را كه ايشان مبلّغ شمايند به خداى عزّ و جلّ ، اگر فقير حقيقى يابيد جانش دهيد و اگر فقير صورى يابيد نانش دهيد ، و السّلام . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 181 - [ قوت دل مغز هستى است ] من الفقير عبد اللّه قطب الى الاخوان الالهيّين ، جزيهم اللّه عن انفسهم خيرا و السّلام

--> ( 1 ) . سوره ماعون ، آيه‌هاى 1 و 2 و 3 « آيا كسى را كه [ روز ] جزا را دروغ مىخواند ديدى ، اين همان كس است كه يتيم را به سختى مىراند ، و به خوراك دادن بينوا ترغيب نمىكند » . ( 2 ) . سوره ماعون ، آيه‌هاى 4 و 5 و 6 و 7 « پس واى بر نمازگزارانى ، كه از نمازشان غافلند ، آنان كه ريا مىكنند ، و از [ دادن ] زكات [ و وسايل و ما يحتاج خانه ] خوددارى مىورزند » .