تعالى به عباده الصّالحين . فقد قال اللّه عزّ و جلّ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ « 1 » . چون خدا در راه است ، هرآينه همه كس سر به او باز خواهند نهاد ، و به او باز خواهند رسيد ، چون چنين است بايد كه از پيش آشنايى با او پيدا كنند و پيوند خود با او درست كنند يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ « 2 » تا چون به او رسند از آنان باشند كه لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ « 3 » و قدوم ايشان بر خداى عزّ و جلّ همچون قدوم عزيزى باشد كه از سفر به وطن پيش اهل خويش آيد نه همچون ورود غريبى به شهرى كه وى را آنجا نه دوستى باشد و نه آشنايى و نه منزلى ، راه به هيچ جا نبرد و هيچ كس او را به خود راه ندهد ، سرگردان و هايم و پريشان و نادم و روز روشن بر او تيره و مظلم : با سليمان خو كن اى خفاش رَد * ورنه در ظلمت بمانى تا ابد پاره پاره خوى كن با نور روز * ورنه خفاشى بمانى بىفروز زودترى خود را درمىيابد يافت كه آنچه از حيات مانده در كار خداى عزّ و جلّ كنند كه زندگانى عبد از آن سيّد است قُلْ إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 4 » و هرچه از آن در كار خود كرده نهب و غصب بوده ، اين بقيه را در كار حق بايد كرد تا مگر كفّارهء ما تقدّم باشد . و از جمله طرق كه به آن جبر ما فات توان كرد يكى اين است كه ديگرى را مدد كنند و اعانت نمايند ، تا طاعت خداى عزّ و جلّ كند ، تا طاعت او نيز به حكم « من دلّ على خير فله مثل اجر فاعله » به اين كس عايد گردد . پس

--> ( 1 ) . سوره فجر ، آيه 14 « پروردگار تو سخت در كمين است » . ( 2 ) . سوره مائده ، آيه 35 « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از خدا پروا كنيد و به او [ توسل و ] تقرب جوييد » . ( 3 ) . سوره يونس ، آيه 2 « براى آنان نزد پروردگارشان سابقه نيك است » . ( 4 ) . سوره انعام ، آيه 162 « بگو در حقيقت نماز من و [ ساير ] عبادات من و زندگى و مرگ من ، براى خدا پروردگار جهانيان است » .