بخواهيد ، هرگاه كه نظر شما بر كوه افتد از سكينه و استقرار او و طول عكوف او در آستانهء حق عزّ و جلّ ياد كنيد و از لنگر او لنگر بياموزيد و مر مبدع و مثبت او [ را ] تسبيح و تقديس كنيد ، هرگاه كه نگاه در زمين كنيد حمّالى او اثقال را و دايه‌دارى او زروع را و تواضع او را در تحت اقدام ملاحظه كنيد و همهء اين معانى از او بياموزيد ، هرگاه كه نگاه در شتر كنيد قلّت مئونهء او را و كثرت معونت ياد آريد . « اذ المرء كانت له فكرة * ففى كلّ شىء له عبرة » و اللّه هو الفتّاح العليم . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 163 - [ خداى را باش تا خدا تو را باشد ] من عبد اللّه قطب ز بند زلف چو زنجير يار بگريزد * مگر دلى كه خرد نسبتش كند به جنون الاخ الاعزّ عافاه اللّه تعالى محمدا بايد كه از اين مرض و وجع كه واقع است زياده اضطراب به خود راه ندهد كه خدا به بنده از او به او مهربان‌تر است ، جز آنكه خدا حكيم است و بنده سفيه ، آنچه صلاح بنده در آن است ، خداى مهربان آن پيش مىآورد ، ليكن بنده چون صلاح خود در غير آن مىداند جزع و اضطراب مىنمايد ، عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ « 1 » طلب عافيت به شرط سكينه و قصد اظهار ذلّ عبوديت محمود است اما سخط و قلق و انزعاج مذموم است اى در خم چوگان قضا همچون گو * چپ مىخور و راست مىرو و هيچ مگو آن‌كس كه برافكندت اندر تك و پو * او داند ، او داند ، او داند و او

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 216 « بسا چيزى را خوش نمىداريد و آن براى شما خوب است » .