عبد الله قطب بن محيى

385

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 158 - [ ياد حق آب است و دل ، ماهى ] من عبد اللّه قطب الى الاخوان الالهيّين . هركه جز ماهى ز آبش سير شد * هركه بىروزى است روزش دير شد ياد حق آب است و دل ، ماهى ، ماهى را از آب چگونه دل بگيرد أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ « 1 » تازه كنيم اين ذكر مبارك را بار ديگر : چو ماهى باش در درياى معنى * كه جز با آب خوش همدم نگردد ملالى نيست ماهى را ز دريا * كه بىدريا خود او خرم نگردد هيچ مىدانيد اى اخوان كه فايدهء تكبير در صلات چيست ؟ قاطع انديشه‌ها است ، يعنى هرچه در انديشهء آنى خدا از آن بزرگتر است ، آن را بگذار و به خداى پرداز قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ . « 2 » و معنى تسبيح دانيد كه چيست ؟ يعنى چون به خدا پرداختى گمان احاطه مبر ، چنين دان كه به حظّ خود از خدا رسيدى ، خدا اجلّ است از آنكه به او توان رسيد : عاشقان را بود ز عشق غذا * ره ندارد كسى به سوى خدا پاك است خدا از آنكه آلودهء دست انديشه گردد « كل ما خطر ببالك او ظهر فى خيالك فاللّه وراء ذلك » . پاك از آنها كه غافلان گفتند * پاك‌تر ز آنكه عاقلان گفتند وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ « 3 » اى اخوان در چگونگى ذات خداى عزّ و جلّ تفكر كردن

--> ( 1 ) . سوره رعد ، آيه 28 « آگاه باش كه با ياد خدا دل‌ها آرامش مىيابد » . ( 2 ) . سوره انعام ، آيه 91 « بگو خدا [ همه را فرستاده ] آن‌گاه آنها را واگذار » . ( 3 ) . سورهء انعام ، آيهء 91 « بزرگى خدا را چنان كه بايد نشاختند » .