« اشاراتنا شتّى و حسنك واحد * و كلّ الى ذاك الجمال يشير » و لطيف وعد فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ « 1 » تلويح به همين معنى است كه حضرت رسالت نبايد كه خاطر خود را به تحصيل هرچه در كليه خطاب است به صورتى كه فراخور افهام باشد جهت تفهيم آن رنجه دارد كه آن ابانت به تدريج حق عزّ و جلّ خود خواهد كرد و اعباء آن تكلف از رسول خويش صلى اللّه عليه و آله برداشته أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ . « 2 » منذر بايد كه حقايق خطاب به صرافت احاطهء خويش برساند و بيان تفاصيل آن با هدات امت كه قوا و عمّال اويند بازگذارد كه اين دون مرتبهء او است و اگر منذر به اين جزئيت سر فرود آرد ، از بلاغ كلى كه منبعث از دايرهء احاطى حقيقى است و سررشته مختلفات همه آنجا است ، بازماند . ( قيام به وظايف اين تفصيل آنچه از باب احكام است به علما رجوع بايد كرد و آنچه از باب معارف است به ابى يزيد و ابى الحسن و امثال ايشان ) . منذر ، مردمان را بايد كه به درياى حقيقت واسعه كه جز او راه به آن نمىبرد رساند و هريك را قدوم و مسحات خويش بدهد كه براى خود نهرى از آن شق كنند ، چه حاجت كه آن بار و اين بار بر خود نهد ، او بر خداى عزّ و جلّ اعزّ است از آنكه اين‌همه بار بر او نهد . روحى فداك يا رسول اللّه جزاك اللّه عنّا احسن ما جزى نبيّا عن امّته فقد ادّيت الرّسالة و بلّغت الامانة و مهّدت السّبيل و اوضحت الدّليل و بيّنت الرّشد من الغىّ فلن يخسر بعد ذلك الّا خاسر لو علم اللّه فيه خيرا لا سمعه . و السّلام على اخى و رحمة اللّه و بركاته . * * *

--> ( 1 ) . سوره قيامت ، آيه 18 « پس هرگاه آن را خوانديم ، بعد از خواندن آن پيروى كن ، سپس بيان آن بر ماست » . ( 2 ) . سوره رعد ، آيه 7 « [ اى پيامبر ] تو فقط هشداردهنده‌اى و براى هر قومى رهبرى است » .