است كه بعضى مردمان حسنات خود براى ما به هديه فرستند و اگر حسنات ندارند ما خود سيّئات داريم آن از ما بردارند . شنيده‌ام كه شخصى از سلف كسى همه روزه او را بد گفتى و دشنام دادى و او هر روز براى او هديه فرستادى ، آن شخص شرمنده شد و ترك هرزه گفتن بكرد ، او نيز ترك هديه فرستادن بنمود و گفت اين هديه مكافات هديهء تو بود ، چون تو آن قطع كردى ما نيز اين قطع كرديم . عهد و عزيمت اين ضعيف بر اخوان آن است كه اگر كسى دربارهء اين ضعيف بدى گويد ، اغماض و اعراض كنند و متعرض نشوند ( و به سنّت « و عباد الرّحمن » سلوك كند ) كه إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً « 1 » سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ « 2 » لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً « 3 » و جماعتى كه گفته‌اند كه فلان را خواهيم زد ، اگر گفته را كرده سازند ، فلان و فلان عمل به وصيّت عيسى عليه السلام كنند كه اصحاب خود را فرمودى كه اگر كسى بر روى شما زند آن روى ديگر بداريد ، ظاهرا ايشان به حدّ قتل نخواهند رسانيد كه مقاومت واجب باشد فى احد الوجهين ، اگر جراحتى كنند مرهم توان نهاد و اگر مجرد زدن باشد بر وجع لحظه‌اى صبر كردن آسان است و اگر بىطاقتى بر آن براى آن است كه ذل نمىتوانند كشيد ، خالى نيست كه اهل نفسند صلاح نفس در شكست است و اگر اهل دلند ، دل را در اين شكستى نيست ، شكست دل در نافرمانى خداى است عزّ و جلّ و بس ، و شكر كه مضروب به نافرمانى مبتلا نيست ، اگر نافرمانىاى هست ، ضارب را است ، ذل بضاعت سالكين است ، اگر سالكان از ذل همان قدر هراسند كه ديگران ، چه فرق باشد ميان سالك و غير سالك ؟

--> ( 1 ) . سوره فرقان ، آيه 63 « و چون نادانان ، ايشان را طرف خطاب قرار دهند ، به ملايمت پاسخ مىدهند » . ( 2 ) . سوره قصص ، آيه 55 « سلام بر شما ، جوياى [ مصاحبت ] نادانان نيستيم » . ( 3 ) . سوره طلاق ، آيه 1 « نمىدانى شايد خدا پس از اين پيشامدى پديد آورد » .