اجراى حدود الهى و تعزيرات مىپرداخته و تسامح و تساهل تحميلى بر دين و ديندارى را روا نمىدانسته ، نسبت به دوستان خدا تولّى و نسبت به دشمنان تبرّى مىجسته است . شيخ عبد اللّه قطب ، عمر شريف خود را صرف تهذيب و تصفيهء اخلاقى و رشد علمى و عقلانى افراد جامعهء خويش نموده و با بدعت‌هاى صوفى نمايان كج‌فهم كه احيانا انزواطلبى منفى ، بىتفاوتى نسبت به امور سياسى مسلمين را رويهء خود كرده بودند ، به شدت مخالف بوده و با آنها برخورد مىكرده است . او صوفيان دكان‌دار ، يعنى متصوفين را سخت نكوهش نموده و با فيلسوف نمايان يعنى متفلسفين دور از سفرهء وحى و مصباح نبوت ، سر ستيز داشته است . در بين عرفاى بزرگ ، كثيرى از دانشمندان و خردمندان فرزانه هستند كه ضمن پايبندى به آداب سير و سلوك و اصول عرفان نظرى و عملى ، خود از مصلحان بزرگ محسوب مىشوند . چنان كه در عصر حاضر حضرت امام خمينى ، اين فقيه بزرگ ، مهر سپهر معرفت و پرچمدار عرفان علمى و عملى ، از مصلحان بزرگ محسوب مىشود . او دربارهء فلسفه و هدف تشكيل حكومت در اسلام مىفرمود : « مقصد اسلام رساندن عالم طبيعت به مرتبهء توحيد است . . . اسلام طبيعت را مهار مىكند براى واقعيت و همه را به وحدت و توحيد مىبرد . » « 1 » بلى ! عارف غيور موحد در سبيل محبّت ، برنمىتابد كه در مملكت محبوب ، كسى غير از محبوب تصرّفى نمايد ، هرگونه حكومت و تصرف غير محبوب در مملكت محبوب ، از نظر عارف موحّد ، غير مشروع و باطل است و لاجرم از ميان برداشتنى . لذا بسيارى از عارفان كامل و واصلان به مقام توحيد جمعى ، هرگاه زمينه و اقتضا و آمادگى ، در جامعه پديد مىآمد ، به مقابله با حكومت‌هاى جور و باطل مىپرداختند . بىشك در بينش سياسى و تاريخ انديشه و تحولات سياسى - اجتماعى اسلام ،

--> ( 1 ) . صحيفهء نور ، ج 8 ، ص 6 .