عبد الله قطب بن محيى

233

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

گريختن گناه نيست ، بگريزيد كه او به غصب شما را اسير كرده ، شما آزادان عالم آزادىايد : هلمّ الى جنّات عدن فانّها * منازلك الاولى و فيها المخيّم و لكنّنا سبى العدوّ فهل نرى * نعود الى اوطاننا و نسلّم آنان كه آدمى را اين جهانى دانستند و پنداشتند كه چون بخارى است يا غبارى كه هم از اينجا برخيزد و هم در اينجا فرونشيند ، كافرانند كه به مقتضى نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ « 1 » خاصيت ذات ايشان فراموش ايشان است ! مؤمنان دانند كه آدمى نه از اين جهان است و او در اين جهان غريب و اسير است ، و ايشان را عهد حريت خويش ياد باشد و اگر ياد نباشد چون صادق گويد باور دارند . إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ . « 2 » * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 89 - [ جان مؤمن به خداى آراميده باشد ] ( من عبد اللّه قطب ) الى وليّى فى اللّه و نصيرى الى اللّه الامير محبّ الملّة و الدّين الشيخ محمد ايده اللّه . هركس كه خداى عزّ و جلّ چيزى از او بازستاند و او بر آن صبر كند و راضى و مستسلم گردد ، خداى عزّ و جلّ آن را به عينه به او دهد در آخرت و مثل آن به او دهد در دنيا ، چنانچه در شأن ايّوب [ عليه السلام ] فرموده : وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ . « 3 » و جاى ديگر فرموده : وَ آتَيْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ

--> ( 1 ) . سوره حشر ، آيه 19 « خدا را فراموش كردند و او [ نيز ] آنان را دچار خود فراموشى كرد » . ( 2 ) . سوره ق ، آيه 37 « قطعا در اين [ عقوبت‌ها ] براى هر صاحبدل و حق‌نيوشى كه خود به گواهى ايستد عبرتى است » . ( 3 ) . سوره ص ، آيه 43 « و [ مجددا ] كسانش را و نظاير آنها را همراه آنها به او بخشيديم تا رحمتى از جانب ما و عبرتى براى خردمندان باشد » .