عبد الله قطب بن محيى

229

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

مىخورد . رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ « 1 » مؤمن براى اين و مثل اين گويد ، و الّا مؤمن را در متاع دنيا چه رغبت . زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ « 2 » شرح حال اهل غفلت است ، حال الَّذِينَ اتَّقَوْا « * » جز اين باشد : كار پاكان را قياس از خود مگر * گرچه ماند در كتابت شير شير « فلله تعالى الحمد على ما ترك » هرچه مؤمن را پيش مىآيد خير او است ، آن‌يك از فرزندان كه از پيش مىرود فرط است و آن يك كه از عقب مىماند « ولد صالح يدعو له » است ، هم آن نيك و هم اين نيك . بر مفارقت فرزند مرحوم صبر كنيد و والدهء ماجده‌اش را به صبر فرماييد ، و همچنين جدّه كريمه‌اش را ، جزع نكنند و اضطراب ننمايند و خداى را به خود اولى دانند از او و به او از خود ؛ اگر او از مادر جدا افتاد ، لطف خداى عزّ و جلّ به او از مادر مهربان‌تر است و اگر مادر بىاو ماند خداى عزّ و جلّ خير الوارثين است ، عوض جميل و اجر جزيل كرامت فرمايد و زندگانى قرّة الاعين امير غياث الدين محمد در طاعت خويش دراز گرداند « ان فى اللّه عزاء من كل مصيبة و خلفا من كل فايت و دركا من كل فايق و المحروم من حرم الاجر » . اى بندگان خداى ! شما خداى را مىشناسيد يا نه ؟ خداى نه آن‌كس است كه آنچه او كند به آن خشنود نباشند و آنچه او فرمايد چنان نكنند و آنچه او پيش آورد نپذيرند « هى كه را باشد مجال اين كه را » زينهار به ادب باشيد و دل و زبان و جوارح و اركان نگاه داريد ، اين نه آن حضرت است كه گستاخى و بىباكى آنجا توان كرد ، سرها پيش

--> ( 1 ) . سوره فرقان ، آيه 74 « پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايهء روشنى چشمان [ ما ] باشد » . ( 2 ) . سوره آل عمران ، آيه 14 « دوستى خواستنىها [ ى گوناگون ] از زنان و پسران ، براى مردم آراسته شد » . ( * ) . قسمتى از آيه بعد است كه اشاره به نعمت‌هاى آخرت دارد . ( ويراستار )