هيچ شاخص توقف ننمايند و در هيچ منزل لنگر همت نيفكنند و لا يزال متسارع باشند به سوى غايت الغايات و جز آن مستقرّ و مأواى نشناسند و جز آنچه آنجا ايشان را به كار آيد اكتساب نكنند الّا به قدر ضرورت و نيّت معاونت و بعضى سفهاى كودك صفت و مغفّلان بىبصيرت و تنگ چشمان كم‌حوصله‌اند كه غايات مجعوله چنان ايشان را فروگيرد كه غايت اصليّه فراموش ايشان شود ، چنانچه پندارند كه مگر آن غايت حقيقى است و به كلّ همت خويش متوجه آن باشند و وصول به آن ، غايت امر خويش و نهايت سعادت خود تصوّر كنند رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها و لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ « 1 » وصف الحال چنين كسان است . و عجب آنكه در هر منزل از آنكه فرود آيند چون فى الواقع نه مقصد اصلى و مستقرّ حقيقى است ، به انزعاج اسرار و متابعت كاروان سالار ازآنجا باز كوچ كنند ، چنانچه مشاهده مىكنيم كه در هيچ حدّ آدمى قرار نمىگيرد و هر مرتبه كه آن را سعادت خود مىداند ، چون به آن رسيد ، مرتبهء ديگر مىجويد و دلش از آن‌چنان مىگيرد كه از مرتبهء پيشتر و هلمّ جرّا و مع ذلك اين بىخردان كور ديده باز وقت نيفتند كه اگر اين‌ها مقصد بودى حركت از آن باز چرا بود ؟ و هربار به مثل و هم سابق مبتلا شوند و از صفت « لا يلدغ المؤمن من حجر مرتين » بىنصيب باشند ، نه ايشان را گوشى كه گواهى سرّ خويش بشنوند و نه عقلى كه از آن قراين احوال باز وقت افتند و نه مسكنتى كه چون داعى حق اين حال شرح كند باورى گردن نهند . و الى اللّه المشتكى من اهل الهوى و السّلام على من اتبع الهدى . * * *

--> ( 1 ) . سوره يونس ، آيه 7 و سوره اعراف ، آيه 176 « و به زندگى دنيا دل خوش كرده و بدان اطمينان يافته‌اند ، اما او به زمين [ دنيا ] گراييد و از هواى نفس خود پيروى كرد » .