عبد الله قطب بن محيى
159
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
هموم بر جان پاك ايشان نوزد و تابش آفتاب نفس پراضطراب آنجا كه ايشانند نرسد ، ظل خداى بر ايشان ممدود و عاقبت ايشان محمود و نقد ايشان مسعود و كار ايشان همه بهبود بر بهبود ، تصديق قوله تعالى : مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً . « 1 » اى رهين عذاب ، اى گرفتار غصه و اضطراب ، هان بشتاب ، خود را درياب ، كم كن ستيز ، زود در اين سايه گريز ، استبداد رها كن و عجب و خودبينى از خود جدا كن ، سخن بشنو ، خود را بازستان از گرو بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ « 2 » . و السلام على عباد اللّه المخلصين و اولياء اللّه الفائزين المفلحين و رحمة اللّه و بركاته و رضوانه . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 49 - [ آدمى عامر دار القرار و فرمانفرماى محلّهء ابرار است ] ( من عبد اللّه قطب ) انشاء نشئهء انسان كه بديع فطرت و صنيع قدرت رحمان است ، براى آن شده كه عامر دار القرار و فرمانفرماى محلّهء ابرار باشد و او را به اين جهان ادنى براى اكتساب ملكهء ملكت و عدالت و حسن تدبير و ايالت فرستادهاند كما ورد فى الصحيح « كلّكم راع و كلّكم مسئول عن رعيّته » مانند آنكه كسى خواهد كه شناور گردد در بحر ، نخست او را در بركهاى افكنند تا آنجا شناورى آموزد يا خواهند كه سفتن در بياموزد ، او را مهرهاى دهند تا دستش در سفتن آن چست شود يا خواهند كه خطّاط گردد ، لوحى در كنار او نهند تا بر آن مشق كند . پس هر آدمى كه در ايامى كه عامر اين سراى فانى و والى اين هيكل جسمانى
--> ( 1 ) . سوره نحل ، آيه 97 « هركس از مرد يا زن كار شايسته كند و مؤمن باشد قطعا او را با زندگى پاكيزهاى حيات [ حقيقى ] بخشيم » . ( 2 ) . سوره احقاف ، آيه 35 « [ اين ] ابلاغى است پس آيا جز مردم نافرمان هلاكت خواهند يافت » .