عبد الله قطب بن محيى
129
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
آن روز برخوانند . نى دل اندر صد هزاران خاص و عام * در يكى باشد كدام است آن كدام آن دلاور او كه قطب عالم است * جان جان جان جان آدم است و تخم اين حديث ، آن روز كشتند كه ساكنان عالم را به سجدهء آدم كه به مصداق قول قايل : ملك در سجدهء آدم زمين بوس تو نيّت كرد * كه در حسن تو چيزى ديد بيش از حدّ انسانى صدف در خاتم هست فرمودند و روى ايشان از جسم عالم به علم آدم آوردند كه وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها - يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ « 1 » و آنچه در آخر خواهد شد از انتقال عرش از جهان به انسان ( بالسين المهملة ) در اول بر سبيل براعت استهلال باز نمودند ، ملائكه كه حقيقت بين و لطيف و تيز ديده بودند ، انوار عرش كه در جسم عالم ( بالسين المهملة ) مىديدند ، در علم آدم باز يافتند مشرقتر و زيباتر و لطيفتر . براى آنكه علم حجابى است رقيق و جسم حجابى است كثيف ، نور از وراى حجاب رقيق بهتر و تمامتر نمايد كه از وراى حجاب كثيف . روى دل به قبلهء آدم آوردند و خداى را روى به آن قبله سجده كردند . هرآينه از نور جسم ( بالسين المهملة ) ترقى كردند به نور علم ، و از مقام فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً « 2 » به مقام فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً « 3 » رسيدند ، لاجرم محبت او در دل گرفتند و براى ذريّت او استغفار كردند و بر ايشان درود دادند كه الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا « 4 » -
--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيههاى 31 و 33 « و [ خدا ] همهء [ معانى ] نامها را به آدم آموخت ، اى آدم ايشان را از اسامى آنان خبر ده » . ( 2 ) . سوره نازعات ، آيه 5 « و كار [ بندگان ] را تدبير مىكنند » . ( 3 ) . سوره مرسلات ، آيه 5 « و القاكننده وحىاند » . ( 4 ) . سوره غافر ، آيه 7 « كسانى كه عرش [ خدا ] را حمل مىكنند و آنها كه پيرامون آنند به سپاس پروردگارشان تسبيح مىگويند و به او ايمان دارند و براى كسانى كه گرويدهاند طلب آمرزش مىكنند » .